Nou zoals jullie vorige week hebben kunnen vernemen heb ik eindelijk openheid van zaken gedaan tegenover me moeder en aangezien dat zeer goed gegaan is ben ik nu weer langzaam vooruit aan het kijken,hoe nu verder.
Aangezien me moeder ook nog erg aan het idee moeten wennen soms weleens een dame in huis aan te treffen(ja ze heeft zelf gezegd dat ik me mag omkleden en opmaken als ik daar behoefte aan heb vandaar.)wil ik dingen vooral niet te snel doen.
Heb die fout vorig jaar gemaakt en heb daar nog steeds erge spijt van.
Maar goed dat even terzijde.
Ik wilde iedereen nog bedanken voor de leuke reacties op mijn bericht van vorige week en dat sterkte me heel erg zeker op de weg door te gaan die ik nu ingeslagen ben.
Maar zoals gewoonlijk dwaal ik weer mijlen ver af wat ik wilde gaan vertellen.
Gisteren heb ik via de chat een paar adressen gehad van psychologen die me meer inzicht in mijn persoon kunnen geven.(Kaartje van gemaakt en zit in me portomonee.)
Wil niet gelijk als een bezetene op het VU af gaan stormen,ik ben daar geestelijk nog niet aan toe.
Ik zou daar nu helemaal niet klaar voor zijn,aangezien ik nogal eenzaam dit proces ben ingegaan is mijn kijk op de wereld van het traject misschien nog een beetje vertekend ben ik bang.
Ondanks me vele studie's op het internet en deze site,krijg je vaak heel veel informatie binnen en dingen die belangrijk zijn zie je snel door verlangens en wensen over het hoofd maar die zeker wel heel belangrijk zijn om altijd in je achterhoofd te houden.
Uiteraard heb ik de spookverhalen van je komt binnen bij het VU en hup binnen zes maanden ben je helemaal klaar al heel snel uit me gedachte gezet.
(Zo denkt de buitenwereld erover hoor ik persoonlijk weet gelukkig beter.)
En ja dat je zeker een hele moeilijke fase intreedt eenmaal de transitie aangegaan ben ik me ook zeker van bewust.
Het is zeker niet dat ik denk van zo dat gaan we effe doen zeker niet.
Weet dondersgoed dat mijn keuze in de rest van me leven altijd een rode draad zal blijven.
Vandaar dat ik heel rustig me weg vervolg zonder al teveel snelheid en rustig de dingen tot me laat doordringen.
Ik wil wel de gang maken maar wat mij betreft zal dat een slakkegang zijn.
De rust die het mij gebracht heeft nadat mijn moeder het eindelijk wist heeft me daartoe doen besluiten.
Haar steun aan mijn zijde is voor mij een openbaring en geeft me het gevoel dat het allemaal best goed komt hoe mijn beslissing ook uitvalt.
En zijn er baanbrekende ontwikkelingen te melden zal ik deze zeker op het forum wegschrijven.
Heel veel liefs:Lisa Hart
