door Dirk Witte (tekst en muziek)
Jean-Louis Pisuisse (zanger)
--------------------------------------------------------------------------------
Je leeft maar heel kort, maar een enkele keer
En als je straks anders wilt, kun je niet meer
Mens, durf te leven
Vraag niet elke dag van je korte bestaan:
Hoe hebben m'n pa en m'n grootpa gedaan?
Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vrind?
En wie weet, hoe of dat nou m'n buurman weer vindt?
En - wat heeft 'Het Fatsoen' voorgeschreven?
Mens, durf te leven!
De mensen bepalen de kleur van je das
De vorm van je hoed, en de snit van je jas
En - van je leven
Ze wijzen de paadjes, waarlangs je mag gaan
En roepen 'o foei!' als je even blijft staan
Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk
Ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk
En wat je aan de armen moet geven
Mens, is dat leven?
De mensen - ze schrijven je leefregels voor
Ze geven je raad en ze roepen in koor:
Zó moet je leven!
Met die mag je omgaan, maar die is te min
Met die moet je trouwen - al heb je geen zin
En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen
En je wordt genegeerd als je 't anders zou doen
Alsof je iets ergs had misdreven
Mens, is dat leven?
Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar - vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi
Mens, durf te leven
Je kop in de hoogte, je neus in de wind
En lap aan je laars hoe een ander het vindt
Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst
Maar wees op je vierkante meter een Vorst!
Wat je zoekt, kan geen ander je geven
Mens, durf te leven!
-------------
Toelichting:
Dirk Hermanus Witte (Zaandam 29 juni 1885 - 15 november 1932) was een Nederlands tekstschrijver en zanger.
Dirk Witte werd geboren als zoon van schoolhoofd Jac. Witte en de onderwijzeres Trijntje Koning.
Hij schreef al reeds op jonge leeftijd zijn eigen teksten en muziek, onder meer voor de lokale zangvereninging, zoals M'n Eerste (ook wel `t Meisje van de Zangvereniging). Begin 1914 ontmoette hij een paar keer Jean-Louis Pisuisse, en begon een langdurige samenwerking tussen beiden. Sommige van zijn teksten deden veel stof opwaaien, zoals "Jopie" over een meisje dat peren verkocht aan soldaten, ook verder goed met hen op kon schieten, maar aan het eind bleef zitten met de gebakken peren van het hele bataljon.
Dirk Witte trouwde in 1917 met Doralize Johanna Hendrika Looman, met wie hij een dochter en een zoon zou krijgen, Doralize en Jacob.
In de periode na 1918 werkte Witte een korte tijd als professioneel artiest, maar combineerde zijn optredens later met een maatschappelijke carriere. Wellicht dat de moeite die hij had met het reproduceren van zijn eigen teksten en muziek -hij had steevast spiekbriefjes op zijn piano staan- hem teveel parten speelde voor een leven als beroepsartiest. Hij werkte onder meer voor de Holland Zuid-Amerikaansche Handelsmaatschappij, en als directeur voor de Nederlandse Mijnhouthandel. Hij overleed in 1932 aan een hartaanval tijdens een autorit, waarbij hij met zijn auto in de Weespertrekvaart bij Diemen terechtkwam.