Ik zal nooit die droom vergeten waarin een bloedmooie overleden trans mij aankeek en leek te zeggen 'het is geen grapje'.
Of het verhaal van iemand in amerika, die 1000 dollar jurkjes draagt, in een dames mode winkel werkt en alleen maar genetische vrouwen als vriendin heeft en 100% passable is zei: elke dag ben ik bang dat iemand zegt: dat is een vent.
Of nu het verhaal van Megan, en en en enz.
Je blijft altijd een verleden meedragen dat je wanhopig kan maken, soms, of vaker en dan zou een steunpunt als dit zo belangrijk kunnen zijn. Ikzelf heb bijgedragen aan de relsfeer hier en daarvoor mijn excuses, na de euforie van de coming out komt het verdriet van het realisme (bij mij 3 mnd geduurt) , en nu hele kleine stapjes in de echte wereld met leuke resultaten
Ik hoop op meer positieve input zoals ik die ook in het dagelijkse leven ervaar, eigenlijk gaat het heel goed met me
liefde en licht
Dorine