Een goed, maar ook vooral erg schrijnend, voorbeeld hiervan stond deze maand in Psychologie Magazine. Martina is een vrouw, die door een hersentumor met acromegalie door het leven moet. Dat die aandoening, die op zich al de nodige gezondheidsrisico's met zich meebrengt, ook haar genderpesentatie en daarmee haar zelfgevoel beïnvloedt, moge blijken uit het volgende citaat:
Mensen vragen zich ook vaak af of Martina een man of een vrouw is. 'Een keer in de trein zat er een groep scholieren heel erg met elkaar te lachen. Ik vond het heel leuk dat ze zo'n plezier hadden, tot ik doorhad dat ze het over mij hadden. "Die heeft vast een *** van plastic," zei eentje. Ik kon niets zeggen, ik was daar echt even niet tegen opgewassen. Dat bedoel ik niet discriminerend tegenover transseksuelen, maar het is heel vervelend als je dat als vrouw wordt gezegd.
Ik voel me absoluut vrouw, alleen de erkenning daarvoor, de bevestiging die je jezelf niet kunt geven, maar die je krijgt door contact met een man - dat krijg ik niet. Ik heb één relatie gehad ...' Martina valt stil en kijkt naar de grond. 'Het was een noodrelatie. Het was geen liefde. Van mij niet, maar van hem ook niet. Ik dacht wel: "Waar ben ik mee bezig?" Maar ik dacht ook: "Ach, als er niets anders is wat het leven mij te bieden heeft op dit gebied, dan neem ik tenminste dit." ' Er rolt een traan over haar wang.
'Ik vind dit eigenlijk het ergst van alles,' gaat ze verder. 'Ik heb veel afwijzingen gekregen en het kost veel energie om dat elke keer weer weg te zetten. Ik heb wel contactadvertenties gezet, maar ik ben er ook een beetje moe van. Ik ben heel kwetsbaar geworden. Toen ik zestien was, waren mannen wel in mij geïnteresseerd. Maar als je er zo uitziet als ik nu, dan willen mannen je gewoon niet. Misschien heb ik ook wel een enorme muur om me heen gebouwd. Ik ben heel verlegen op dat gebied. Nu denk ik: ach, misschien is dat een gesloten deur voor je, maar er zijn genoeg andere deuren die wel openstaan. Ga dan voor je werk of voor je vrienden, zorg dat je daar je geluk uit haalt.'
--> 
Ik draag bijna uitsluitend dameskleding nu, en make-up, iedere dag. Soms is het slopend, maar toch vind ik het beter dan terug gaan naar helemaal jongen/man, voor nu dan. het kan zijn dat het zo blijft of dat het in de toekomst verandert naar een nog meer vrouwelijk uiterlijk maar ik laat alles open. 