Stelling: Gewoon jezelf zijn maakt passabel?

[mina]

nou naar aanleiding van een leuk berichtje van Joanne:

Mijns inziens gaat dat vaak gepaard met het prive houden van je trans zijn en het verbergen van je verleden. Volgens mij is dat nou juist waarom ik besloten heb die behandeling te volgen. Om geen verstoppertje meer te hoeven spelen. Als ik me als vrouw door het leven zou slaan dan ben ik volgens mij weer net zo hard verstoppertje aan het spelen als voor mijn transitie. Daar pas ik voor eerlijk gezegd.

en

Mijns inziens kun je het respect en de acceptatie afdwingen. Tenminste hier in Nederland wel. Ik ga dan wel als vrouw door het leven maar doordat ik het vertik te verhuizen en ik hier ook mijn transitie heb ondergaan is het algemeen bekend dat ik trans ben. Volgens mij houdt dat ook in dat ik niet passabel ben. Zolang ik hier blijf wonen zullen ook nieuwkomers weten dat ik een mannelijk verleden heb omdat het vaak over de tong gaat. Toch kan ik gewoon over straat (al heb ik natuurlijk wel de nodige nare ervaringen gehad) en dat komt omdat ik blijf komen op de plekken waar ik het naar mijn zin heb. Ook al hebben de mensen daar best wat moeite met mijn verschijning. Iedereen heeft er een mening over en die is niet altijd positief. Toch wordt het al minder opzienbarend hoe langer ik gewoon blijf doen of er niets aan de hand is. Binnen een half jaar is niemand er meer van onder de indruk en ben ik al lang gewoon Joanne. Wat ik zeggen wil is dat er best mee te leven valt als je niet passabel bent uiteindelijk zullen mensen aan je wennen als je gewoon blijft doen wat je wil. Alleen is het soms moeilijk en als je er voor je zelf nog niet uit bent of je dat wil dan zeg ik wacht nog even. Het is dus nee nog even wachten als je het niet zeker weet. Of Ja je moet er toch een keer uit dus waarom niet nu. Volledig stealth daar geloof ik toch niet in.

deze poll...


maar vooral een heel leuk geestig interview over jezelf zijn, ipv een rol spelen (en dat dat je angst weg kan nemen)
En als je niet meer bang bent gelezen te worden, ben je dan niet pas echt passabel?

adelheid roosen in gesprek met Raimon Pannikar:
http://www.youtube.com/watch?v=Cbjd_Tdnqxg

[mina]

nou je kunt de eerste, de tweede of de derde ja kiezen

[Janiek_]

Ik heb (weloverwogen) voor het tweede ja gekozen. Voor iets anders door proberen te gaan dan wie of wat je bent, dat maakt je onpassabel.

[lief dinnetje]

Hoi Mina,

Je vraag is me niet helemaal duidelijk.
Passabel als wat ?

Als je wil dat de andere mensen je als vrouw benaderen dan moet je wel aan enkele voorwaarden voldoen..........
Je mag gerust jezelf zijn hoor, maar je moet toch ergens een min aan kenmerken vertonen van je gewenste gender.
Je kan lekker als jezelf een WC voor dames binnenlopen, maar als het beeld echt niet klopt dan krijg je mogelijk toch wat problemen.

Verder klopt het wel wat Joanne zoal schrijft.
Ik kom zelf ook wel tot die conclusie.
Wat anderen denken en hoe ze reageren dat is hun zaak.
Ik leef rustig mijn leventje verder en het is af en toe heel plezant aan het worden.
Laat de anderen maar zoeken hoe ze op mij moeten reageren, dat is uiteindelijk mijn probleem niet.
Ik ben gewoon mezelf en ik voel me 'regelmatig' fantastisch.
Ondanks 3 zware operaties in 1,5 jaar , kerngezond en in topconditie.
Na enige tijd heb je ook absoluut geen behoefte meer om je verhaal te doen .....dat is een heel belangrijk punt in je transitie.
In feite heb je dan jezelf eindelijk volledig leren aanvaarden in je nieuwe genderrol.
Ik heb nog steeds niks gezegd aan de collega wielrenners waar ik mee train. En nog steeds weten ze het niet zeker .....
Nog steeds hebben ze er discussies over op café ..... fijn zo.
Maar ondertussen hebben ze me wel als 'mens' aanvaard binnen de groep en meer ze hebben me zelfs gevraagd om deel te nemen aan de lokale koers volgende week.
En ja hoor met de volgende woorden : Vrouwen mogen ook deelnemen aan die wedstrijd, dus we hopen dat je zeker komt.
Met andere woorden, ze respecteren mij voor mijn prestaties op de fiets ....de rest is immers niet eens relevant, of toch ..... maar dan vooral in het hoofd van de "trans" zelf.
Wij zijn er mee bezig .... de anderen niet of veel minder.

Groeten,

Melina

[mina]

Hoi Mina,

Je vraag is me niet helemaal duidelijk.
Passabel als wat ?

Als je wil dat de andere mensen je als vrouw benaderen dan moet je wel aan enkele voorwaarden voldoen..........
Je mag gerust jezelf zijn hoor, maar je moet toch ergens een min aan kenmerken vertonen van je gewenste gender.
Je kan lekker als jezelf een WC voor dames binnenlopen, maar als het beeld echt niet klopt dan krijg je mogelijk toch wat problemen.

Ja klopt natuurlijk helemaal, wat ik bedoel is passabel als transseksuele vrouw, of als transgender, en eventuele problemen op het toilet enz, ik bedoel als dat het enige probleem is? why bother

Ik ga bovendien nog steeds naar het herentoilet, gewoon uit beleefdheid, het interesseert me geen moer, vind het zowie onzin, die opdeling m/v...

Maar als er geen spiegel ofzo hangt in het herentoilet ofzo en ik kan me er niet opmaken als het moet of het is er goor, ga ik naar de dames... ik probeer wel die lastige situaties te voorkomen en mensen niet in verlegenheid te brengen, maar feit is dat ik nu zowel niet bij de dames als bij de heren naar het toilet kan... bij de heren ben ik te vrouwelijk, bij de dames te mannelijk...

en niet gaan kan ook niet.
Voor mij maakt het niet uit of mensen mij met mevrouw of meneer aanspreken, ik vind mevrouw natuurlijk leuker maar zolang ik meneer hoor kan ik daar natuurlijk wel wat van leren over hoe mensen me zien...

dit is echter niet afhankelijk van hoe ik me voel snap je...
Ik voel me vaak vrouwelijk, als een meisje/vrouw... als een meisje/vrouw in een jongenslichaam, - nu kun je twee dingen doen...

Een meisje vrouw/zijn in een jongenslichaam en zo leven en vervrouwelijken (net zo ver als je zelf nodig vind - beetje afhankelijk van hoe belangrijk je het vind dat mensen je zien als vrouw of als trans, en hoe graag je naar het damestoilet wilt... maar bovenal natuurlijk... je eigen relatie met je lichaam...

Of je kunt dus in alle opzichten proberen de vrouw te zijn voor de buitenwereld... maar zoals je zelf al schrijft, uiteindelijk komt dat intern ook weer op hetzelfde neer, want je blijft een transseksuele vrouw ipv biologische vrouw...

Wat ik wil zeggen met dit topic, waarom niet passabel zijn als wat je bent... een transseksuele vrouw,
je vertelt eerst dat je erg probeerde je zo vrouwelijk mogenlijk te kleden maar dat je daar nu op terug komt...

ik denk dan, voor wie deed je het dan? voor jezelf? of voor de ander?


Nu hebben wij ons hele leven al *hij* - *jongen* en *meneer* gehoord, dus kan me voorstellen dat dat niet leuk is, maar als je in transitie gaat en je presenteert je als vrouw, dan zien mensen vanzelf wel hoe je aangesproken wil worden, en de mensen die je meneer noemen zien het *of echt niet* of ze accepteren het gewoon niet, hun probleem. Niet de jouwe, toch?

Wat in dit fimpje mooi naar voren komt is dat angst ontstaat bij te weinig vertrouwen in je eigen *beeing* of Zelf.

en wat ik er dus ook mee wil zeggen dat een opmerking van een ander, of dat je het dames of herentoilet uit word gezet eigenlijk je gevoel van zelf niet kan aantasten...

zodra je dan gaat twijfelen, ben ik eigenlijk wel zoals ik me voel, kan ik wel een vrouw zijn... dan twijfel je aan je "Zelf"
Dit kun je eindeloos proberen in je uiterlijk te compenseren zodat je van anderen die bevestiging krijgt
maar ik geloof dat het beter is die bevestiging te zoeken in jezelf...
dan komt die bevestiging van intieme vrienden en anderen vanzelf wel

x,
Mina

[lief dinnetje]

Patricia schreef :

In wat reacties hier (in andere topics) proef ik toch heel andere reacties. "Ja maar ik wordt nooit meer gemeneerd, maar altijd met mevrouw aangesproken". Ik wordt ook altijd netjes met mevrouw aangesproken. Maar dat zegt m.i. dus geen kloten over of mensen het wel of niet doorhebben.

Dat kan goed zijn, maar dat is ook absoluut niet relevant om te leven en te functioneren in de maatschappij.
In feite zijn andere mensen er niet mee bezig, ze zien een vrouw en noemen je mevrouw.
En dat is genoeg, de rest is absoluut overbodig.
Al ben je daar als trans uiteraard een hele tijd in je transitie enorm mee bezig. Dat gaat na een tijdje gelukkig wat minderen.
In feite ga je pas normaal leven als je stopt met je die vraag constant te stellen.
Om het even wat ik doe , overal en voor iedereen ben ik een vrouw.
Het heeft dan weinig of geen zin om jezelf constant in vraag blijven te stellen. Ik heb de hele weg afgelegd en ik vind het gewoon een recht nu om mezelf als vrouw te presenteren en van de maatschappij te eisen dat ze dat ook doen.
Binnenkort zal dat via mijn nieuwe ID kaart ook juridisch afdwingbaar zijn dat ik een vrouw ben !
Dan kunnen ze me zelfs juridisch nergens meer weigeren in mijn genderrol van vrouw (zoals in sportclubs of bepaalde competities enkel voor vrouwen).
Misschien is het wel een kwestie van zelfvertrouwen ........ en hoe verder in het proces, hoe groter je zelfvertrouwen.
Uiteraard dat een SRS , FFS of nieuwe ID kaart met een V je nog geen bio-vrouw maken, maar je hebt wel heel wat argumenten om de maatschappij er op te wijzen dat ze je maar beter kunnen accepteren in je genderrol van : vrouw.
Laat het dan voor sommige gerust een eerder 'mannelijke' vrouw zijn, maar dat is nog steeds een vrouw.

Groeten,

Melina

[lief dinnetje]

ik vind het gewoon een recht nu om mezelf als vrouw te presenteren en van de maatschappij te eisen dat ze dat ook doen.

Moet zijn

ik vind het gewoon een recht nu om mezelf als vrouw te presenteren en van de maatschappij te eisen dat ze me ook als vrouw accepteren en als vrouw behandelen.

[mila]

<Om geen verstoppertje meer te hoeven spelen. Als ik me als vrouw door het leven zou slaan dan ben ik volgens mij weer net zo hard verstoppertje aan het spelen als voor mijn transitie. Daar pas ik voor eerlijk gezegd.>
<Volledig stealth daar geloof ik toch niet in.>

Nee, idd, ik ook niet, bovendien is het geestelijk hoogst ongezond.

Een jaar geleden of zo, was er een talkshow op tv over vrouwen met het AIS syndroom, oftewel chromosomale XY mannen die totaal ongevoelig zijn voor androgene hormonen, waardoor ze op het oog als meisje geboren werden, want oppervlakkig gezien vrouwelijke geslachtsdelen.
Zonder uitzondering bleek dan in de pubertijd wat voor aandoening ze hebben, omdat de menstruatie volledig uitblijft.

Sommige van die vrouwen in die talkshow waren begin 20, anderen waren midden 40, en allemaal zeiden ze exact hetzelfde; dat hun 'stealth' bestaan hun heel, heel erg zwaar gevallen was, en dat ze blij en opgelucht waren dat ze zich uit konden spreken.

En dit zijn dan vrouwen die als meisje geboren zijn, in de eerste instantie, en als meisje opgevoed........dus hoe moet het dan zijn voor een TS die als jongen geboren is en opgevoed?
Geestlijk zeer ongezond dus, om met zo'n geheim te leven, en te liegen over het geboorte verleden.

Ik ken 1 TS die na 10 jaar 'terugkwam' uit een stealthbestaan, en die is wel heel erg opgelucht, gelukkig en blij dat ze zichzelf kan zijn.

Zij heeft exact dezelfde mening als ik; ik begin er zelf niet over, maar ik zal het ook niet ontkennen (mocht het ter sprake komen), maarrrrrrrrrrrrrrrr...............als bevestigend antwoord, en verder geen al te persoonlijke vragen.
Voor je het weet word je naar operaties, sex, klaarkomen etc gevraagd, en dergelijke vragen beantwoorden.......wakkert voyeuristische nieuwsgierigheid bij mensen aan, en je 'verheft' je zelf tot 'openbaar kunstbezit' c.q. emotioneel exhibitioniste.


<melina_r schreef:
ik vind het gewoon een recht nu om mezelf als vrouw te presenteren en van de maatschappij te eisen dat ze dat ook doen.>

Dat kun je niet eisen of afdwingen......mensen hebben nou eenmaal hun eigen perceptievermogen en zien/horen/merken wat ze zien/horen/willen merken.
Respect mag je wel verwachten; als je je als vrouw toont dmv allerlei, dan vind ik het respectvol als je ook als zodanig aangesproken word.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat je IRL een soort Lisa in burger tegen zou kunnen komen; die schreef eens dat ze samen met haar vrouw ergens uit was (als man, als ik het toen goed gelezen heb) en dat ze een TS spotten, waar ze het 'is ze het wel, is ze het niet' over hadden.

Vergis je niet; er zijn onder 'hetero'mannen ongelooflijk veel tv's/cd's/lingeriedragers/pre ts'en, en die hebben een zeer fijn gevoelige radar voor TS.
Weg passabiliteit........denk je dan als je dat opmerkt, maar het kan een voornoemd figuur zijn in burger.
Nogmaals: die 7 miljoen 'shemale'google hits waarover elders op dit forum geschreven word zijn geen ruimte signalen van buitenaardse wezens.

Ik merk wel eens op straat dat ik door mannen aangekeken word; natuurlijk zie ik dat ze dat ook bij andere vrouwen doen......maar naar mijn idee zijn er 3 mogelijkheden waarom ik af en toe door mannen aangekeken word:
1: hij ziet het.
2: hij vind me leuk.
3: of allebei.

Ik kan natuurlijk gaan eisen dat de maan vol met tuinkabouters met kruiwagentjes gezet word, maar of dat realistisch gevonden word?

Mila.

[Frederique_]

Nog even t.a.v. het toilet. Ik weet niet of ik de enige ben die een (regelmatige) ervaring heeft met het uit-een-toilet-gezet-worden, maar het zette me echt wel telkens weer met beide benen op de grond.

Je hebt altijd drie-en-een-halve keuzes:
1) Ik probeer het later nog eens op dit damestoilet...
1a) ...en dan zal ik eens goed uitleggen wat ik hier in een mannenlichaam geboren vrouw op het damestoilet kom doen
1b) ...en dan zal ik opnieuw alleen maar doen waar ik hier voor kom: mijn plas/poep op de daartoe bestemde plek en daartoe bestemde manier deponeren
2) Ik ga wel naar een ander toilet en probeer het daar nog eens op het damestoilet
3) Ik ga alsnog in het vervolg gebruik maken van het herentoilet want die confrontatie was me toch teveel

Waarbij je bij zowel 2) als 3) later alsnog terug kunt gaan naar het toilet waar het mis ging, bijvoorbeeld als je uiterlijk -net- iets vrouwelijker is door gebruik van hormonen of andere make-up/kleren (vandaar 3.75 keuze )

Voor elke keuze is wel wat te zeggen. Waar ik van overtuigd ben is: het is niet alleen je houding waardoor mensen je wel-of-niet op een vrouwentoilet accepteren. Hoe een ander je wel-of-niet accepteert heeft te maken met twee dingen:
1) jouw eigen houding
2) de houding van de toiletmeneer/mevrouw

En beide zijn in mijn ervaring relevant, hoewel de 1e in mijn ervaring wel ietsje belangrijker is dan de tweede...

Groetjes,

Frederique

[mina]

Nogmaals: die 7 miljoen 'shemale'google hits waarover elders op dit forum geschreven word zijn geen ruimte signalen van buitenaardse wezens. .

[Janiek_]

<melina_r schreef:
ik vind het gewoon een recht nu om mezelf als vrouw te presenteren en van de maatschappij te eisen dat ze dat ook doen.>

Dat kun je niet eisen of afdwingen......mensen hebben nou eenmaal hun eigen perceptievermogen en zien/horen/merken wat ze zien/horen/willen merken.
Respect mag je wel verwachten; als je je als vrouw toont dmv allerlei, dan vind ik het respectvol als je ook als zodanig aangesproken word.

Mee eens. Het merendeel van de mensen doet dat ook en dan wordt, zoals hierboven al eens is gezegd, de vraag wat ze precies zien van ondergeschikt belang. Belangrijker is dan dat je jezelf met je presentatie op je gemak voelt. Dat helpt ook veel om de aandacht niet in negatieve zin op je gevestigd te krijgen.

[lief dinnetje]

Patricia schreef :

melina_r schreef:
Dat kan goed zijn, maar dat is ook absoluut niet relevant om te leven en te functioneren in de maatschappij.


Dus met andere woorden, je weet wel dat er mensen zijn die het door (kunnen) hebben, maar dat interesseert je dus niet.

Dat kan altijd, maar dat is niet relevant meer.
Ik zou het zelfs niet weten of ze het zien, ik begin er zelf niet meer over .... en de voorbije maanden heeft niemand me er op aangesproken.
Dus er is geen probleem als we er zelf geen probleem van maken.
Ik ben immers mezelf en ik ben eigenlijk heel normaal...... ik ga winkelen, sporten , naar openbare WC's, naar mijn vaste dancing , met mijn beste vriendin winkelen .... en nergens word ik nagekeken.
Ik zal het nog enkel vermelden als het relevant is, zoals voor de aanvraag van mijn nieuwe ID kaart, daar heb ik geen keuze.

Het is dus best mogelijk dat sommige mensen twijfelen hoor, maar dat is mijn probleem niet echt....ik moet immers verder met mijn leven, werk en sport.
De focus is nu ook wel volledig verschoven van mij "transitie" naar het sporten (wielrennen). Eigenlijk gaat alles veel vlotter sinds ik daar zelf niet meer mee bezig ben. De twijfels zijn volledig weg .... ik kan immers niet meer doen, alles is achter de rug (behalve extra haar inplanten volgend jaar).

Misschien is wel het grote probleem dat we ons schuldig voelen en denken dat we absoluut aan iedereen ons 'anders zijn' moeten uitleggen ?
Nu als ik in het dagelijks leven een 'verwijfde man' ontmoet .... dan kan ik wel denken, dat is waarschijnlijk een homo .... en ja wat dan ?
Uiteindelijk zijn dat toch mijn zaken niet, net zoals andere mensen er geen zaken mee hebben dat ik een trans-vrouw ben ?

Groeten,

Melina

[Lisa met een S]

Dat neemt natuurlijk niet weg dat je IRL een soort Lisa in burger tegen zou kunnen komen; die schreef eens dat ze samen met haar vrouw ergens uit was (als man, als ik het toen goed gelezen heb) en dat ze een TS spotten, waar ze het 'is ze het wel, is ze het niet' over hadden.

Vergis je niet; er zijn onder 'hetero'mannen ongelooflijk veel tv's/cd's/lingeriedragers/pre ts'en, en die hebben een zeer fijn gevoelige radar voor TS.
Weg passabiliteit........denk je dan als je dat opmerkt, maar het kan een voornoemd figuur zijn in burger.

Inderdaad. Om het exacte verhaal te vertellen, in meer detail dan ik het toen heb verteld...:

Mijn vrouw en ik waren op vakantie in een oost-europese land, en brachten een bezoek aan een kathedraal. Wij kochten kaarten voor een engelstalige rondleiding, en waren ongeveer, denk ik, 20 minuten onderweg, wanneer het mij opviel, dat een amerikaanse, overjarige hippie-achtige stel bestond niet uit een man en een vrouw, maar uit twee vrouwen. Omdat ik meer geinteresseerd was in de rondleiding, dan de mensen in de groep, had ik ze alleen in mijn ooghoek opgenomen, en niet goed bekeken. Ze waren allebei in spijkerbroek en spijkerjas, niet opvallend. Maar degene die ik dacht een 'hij' was, stond direkt tegenover mij op een gegeven moment, en zei iets hardops, waarop ik naar ze keek, en het viel mij dan op dat ze borsten had en een damestopje aan, doch een vrij mannelijke stem. Omdat het niet beleefd is om te staren, heb ik dat niet gedaan, maar keek direkt verder. Door direkt mijn blik over de hele groep te laten gaan, viel het mij ook op, dat er verder niemand was die leek het te zijn opgevallen. Toen heb ik ze voor laten gaan, en van achter geobserveerd. Wat ik wilde zien, is of er andere mensen waren die hun nastaarden (er liepen, naast onze groep, veel meer groepen rond, alsmede losse toeristen en bezoekers). Echter leek het alsof niemand hen een blik waardig vonden. Dus twijfelde ik aan mijn waarneming. Dus vroeg ik op een gegeven moment aan mijn vrouw, "denk je dat dat een trans is", waarop ze als antwoord gaf, "natuurlijk". Zoals zoveel vrouwen, let ze veel meer op de mensen rondom haar heen als mannen dat normaliter doe, en had ze hen al vanaf het begin gezien. Ik vroeg haar ook of het haar was opgevallen dat er andere mensen waren die dat in de gaten hadden, en ze zei dat ze verder niemand had zien nastaren.

Dit bevestigt dus wat al vaker hier is gezegd:

• De meeste mensen zijn te druk met andere dingen doen, en letten niet zo goed op de mensen om zich heen. Dus, net zoals ik, ze, zonder goed ernaar te hebben gekeken, dachten het is een man, en keken niet verder, of ze zagen een onopvallende vrouw.
• De meeste mensen zijn redelijk tolerant en, als het ze opvalt, accepteren ze dat gewoon of zijn te beleefd om er iets van te laten merken.
• Door onopvallend te kleden, verhoog je dus je passabiliteit.
• Zoals Mila een paar keer heeft aangeraden, kan je als trans beter erg vrouwelijke kleding vermijden, want het contrast met mannelijke eigenschappen zorgt dat je eerder opvalt.

Groetjes,
Lisa

[mila]

<Zoals zoveel vrouwen, let ze veel meer op de mensen rondom haar heen als mannen dat normaliter doe,>

Mijn ervaring- en idee- is andersom.......vrouwen lopen over straat met hun blik op oneindig en hun 'verstand op nul'. Als een vrouw haar omgeving (duidelijk) gaat bekijken, dan word dat door mannen in diezelfde omgeving opgevat als een 'uitnodiging'.
Als vrouwen naar mij kijken op straat of elders, dan kijken ze in de regel naar mijn kapsel, make up, sieraden, kleding en schoeisel maar in de regel niet wat daar nou precies in en tussen zit.

Het is mij uit mijn ooghoeken gezien al lang en breed opgevallen dat mannen wel degelijk naar hun omgeving en de mensen daarin verkerend kijken; alles wat vrouwelijk is word in overweging genomen.

Ik woon in een klein doodlopend straatje dat haaks op een kade staat; als ik dat straatje uitga, en de kade naar links over wil steken moet ik wachten op een gaatje in het voorbijgaande verkeer, waaronder veel vrachtverkeer.
En iedere doordeweekse ochtend weer valt me steeds weer op dat ik vanuit (vracht)auto's door veel heren chauffeurs bekeken/gekeurd word, soms met getoeter erbij.
Zo ongeveer naast mijn huis staat een zeer druk bezochte middelbare school, en de puberkinderen die mijn 'kade' pad iedere doordeweekse dag weer kruisen zien me niet eens staan of lopen of fietsen.
In al die tien jaar dat ik hier woon heb ik nog niet een onvertogen woord van een van die puberscholieren gehoord.

Mannen zijn nou een maal kijkers en jagers....als je als v/ts enigzins aantrekkelijk bent, dan weet je dat, en je vermijd dergelijke blikken door je gezicht en blik af te wenden, want anders.....

Ik liep eens tegen de richting van het verkeer in de kade af, en opeens zag ik dat een bestelbus chauffeur bijna uit het raam aan de passagierskant hing om mij goed te bekijken.
Ik was er nou niet bepaald blij mee, en vatte dat op als negatief.
Bedrukt liep ik verder, en bij een kruispunt kwam hij tegen het verkeer in terugrijden tot op het zebrapad; draaide zijn raampje naar beneden, en daar kwam de aap uit de mouw; 'hey mop, ik ben Theo, hoe heet jij? zin om eens koffie te drinken? Moment, ik schrijf me telnr even op'.
Ik kreeg een stuk papier aangereikt met daarop zijn telnr, en ik...........keek van opluchting dat het toch niet zo erg was als een kind dat een lollie kreeg (dat is toch erg?).
Aangekomen op mijn werk pakte ik dat stuk papier, en het bleek een procesverbaal te zijn, verkeersovertreding (en niet omdat hij tegen het verkeer in reed).
Ik heb hem toch maar gebeld ivm dat procesverbaal, en we hebben idd een paar dagen later ergens wat gedronken, waarbij hij mij starry-eyed aankeek.

Het kan verkeren, zal ik maar zeggen.

Mila.

[Irene]

Ik ben het voor de verandering eens 100% met Mila's voorafgaande post eens. In mijn observatie lopen mannen altijd rond te kijken (jagen) en vrouwen zijn vooral met hun ding bezig (oogsten). Let maar eens op in de file: mannen kijken constant rond, vrouwen kijken of voor zich uit, omdat ze weten dat de mannen kijken en geen zin hebben in een fileflirt, of ze zijn iets aan het doen. Een van de dingen die ik me heb moeten aanleren (ja, ik ben ook een kijker, niet alle mannelijke eigenschappen zijn mij vreemd) om recht vooruit te blijven kijken, ook al voel je de ogen priemen.

Irene