Hoi Allemaal..
Vanochtend 5.45 rij ik naar mijn werk alleen in de auto en dan ga je zitten denken over alles.
En dan gaan de tranen.......
De gedachten over dat ik gisteren avond mijn meisje (dochtertje) wou bellen (in Turkije).
Ze wou niet aan de telefoon komen
Want ze zat op mij voor het raam te wachten.
Naar voorbij gaande vliegtuigen te kijken en als er een voorbij gaat zegt ze: "Mama, papa komt eraan...".
Ze eet niet wat ze zou met papa naar mac Donalds gaan en ik zou zo komen......."
Als ik dit schrijf zit ik al te janken en denk ik bij mijzelf.
Waar ben je allemaal mee bezig............
Het belangrijkste zijn toch je kindjes, ik mis ze zo...........
Morgen ochtend (vrijdag) dan vlieg ik richting haar...
Groetjes,
Sandra
Ik wou even mijn gevoellens delen met iemand en schrijf het maar hier op.
Jankent naar mijn werk....
Moderator: Moderators
Hi Sandra,
wil je laten weten wat jij ervaart en voelt dat ken ik, het dilemma is speciaal als TS dat er altijd iemand of meerderen pijn word aangedaan. Niet omdat we dat willen maar elke keuze betekend pijn voor iemand.
Het is niet mogelijk iemand te adviseren wat tedoen speciaal in een familie situatie met kleine kinderen, ik weet uit ervaring hoe ze je nodig hebben en hoe fijn het is om ze groot te zien worden.
Misschien moet je jezelf nog wat meer tijd geven in het hele proces, er staat namelijk geen tijds periode voor, maar een ding is zeker we kunnen onszelf niet ontvluchten of onze ware gevoelens ontkennen vroeg of later moeten we hiermee leven en een plaatsje geven in ons leven. Dit wil niet zeggen dat het niet mogelijk is voor korte of langere tijd je gevoelens te onderdrukken omdat je liefde voor het gezin sterker is, dit is wel wat ik heb meegemaakt en ben dankbaar dat het zo gegaan is, maar nogmaals iedere situatie is anders en persoonlijk.
Fijne vakantie in Turkije en geniet lekker van de kleintjes en huilen lucht op.
groetjes, Adriana
wil je laten weten wat jij ervaart en voelt dat ken ik, het dilemma is speciaal als TS dat er altijd iemand of meerderen pijn word aangedaan. Niet omdat we dat willen maar elke keuze betekend pijn voor iemand.
Het is niet mogelijk iemand te adviseren wat tedoen speciaal in een familie situatie met kleine kinderen, ik weet uit ervaring hoe ze je nodig hebben en hoe fijn het is om ze groot te zien worden.
Misschien moet je jezelf nog wat meer tijd geven in het hele proces, er staat namelijk geen tijds periode voor, maar een ding is zeker we kunnen onszelf niet ontvluchten of onze ware gevoelens ontkennen vroeg of later moeten we hiermee leven en een plaatsje geven in ons leven. Dit wil niet zeggen dat het niet mogelijk is voor korte of langere tijd je gevoelens te onderdrukken omdat je liefde voor het gezin sterker is, dit is wel wat ik heb meegemaakt en ben dankbaar dat het zo gegaan is, maar nogmaals iedere situatie is anders en persoonlijk.
Fijne vakantie in Turkije en geniet lekker van de kleintjes en huilen lucht op.
groetjes, Adriana