beste Frederique,
ten eerste wil ik zeggen dat ik je wel begrijp dat jij je in jouw geval benadeeld voelt door de stricte houding van het VU mbt tot de protocollen. Misschien dat de tot standkoming, de nut en noodzaak en het gebruik van die protocollen iets meer duidelijkheid geeft omtrend de houding van het VU.
waarom protocollen:
het opzetten van protocollen heeft alles met toetsbaarheid te maken. zowel toetsbaarheid voor wetenschappelijke doeleinden (hierbij valt te denken aan de effectifiteit van een bepaald medicijn bij bepaalde groepen patienten. kan alleen als iedereen op dezelfde manier wordt behandeld) en toetsbaarheid voor nut en noodzaak van een bepaalde ingreep. (als de protocollen gevolgt worden is voor alle belanghebbenden (arts, patient, ziekenhuis en verzekering) duidelijk dat de ingreep noodzakelijk is. voorbeeld gebroken been, rontgen foto kan je zien dat er een breuk is dus gips er omheen.)
op de toetsbaarheid van "genderdysfoor" kom ik later terug
Hoe worden protocollen opgesteld.
de protocollen worden opgesteld door een commisie van specialisten, ziekenhuizen en verzekeraars waarbij ze allemaal hun eigen belangen vertegenwoordigen. ziekenhuis voor beslag op capaciteit van het ziekenhuis, verzekeraars voor hun centen en specialisten (misschien moeilijk voor je om te geloven) voor het belang van de patienten. een specialist wil eigenlijk bij elk individu de best mogelijke behandeling toepassen echter hij moet concessies doen aan de andere partijen. iedereen individueel behandelen zou te duur zijn en voor de verzekeraar niet inzichtelijk met betrekking tot de noodzaak van elk individu. er wordt dus een protocol afgesproken waarbij de verzekeraar ervan overtuigd is dat succesvol doorlopen van dit protocol een ingreep verantwoord. de specialist ervan overtuigd is dat dit protocol voor de grootste groep van zijn patienten accepteerbaar is en geen levensbedreigende situaties oplevert. en tot slot het ziekenhuis weet dat hij de capaciteiten heeft om dit protocol uit te voeren.
maar ze kunnen toch wel uitzonderingen maken?
nederlandse medischi mogen alleen van de protocollen afwijken indien daar een medische noodzaak aan ten grondslag ligt. maw als de psycholoog daar constateerd dat jij snel behandeld moet worden omdat er anders de kans bestaat dat jij jezelf van kant maakt zal er een versneld traject worden ingezet. maar elke stap buiten het protocol om moet kunnen worden aangetoont.
ach zo'n arts moet gewoon zijn nek uit durven steken.
wanneer een arts de noodzaak niet kan aantonen kan hij door de medische tuchtraad berispt worden, bij herhaling geschorst en bij herhaling van specialisten bij een bepaald ziekenhuis kan de afdeling worden gesloten. dus ze moeten erg voorzichtig zijn met zomaar buiten de protocollen werken. (leuk voor jou als jij sneller bent geholpen maar helaas voor iedereen die nog geholpen moet worden wordt het genderteam in het vu ontbonden) Dus of de specialist het nu leuk vind of niet hij zal zich er aan houden. (specialisten zitten vaak gevangen in het dilemma met de protocollen dat zij eigenlijk iets anders willen wat beter is voor de patient maar dat zij dit niet kunnen hardmaken. vraag verschillende specialisten hier maar eens naar)
hopelijk heb je nu iets meer begrip voor de specialist die zich aan de protocollen houdt en voor protocollen op zich. niet alleen zou er minder wetenschappelijk onderzoek bestaan zonder het bestaan van de protocollen ook zouden kosten voor medische zorg de pan uitrijzen en dat laatste zit ook niet iedereen op te wachten.
dan nu even terug naar psychologisch onderzoek. Jij zegt dat die toch niet in je hoofd kunnen kijken en dit dus totaal overbodig is. Deze mening komt vaker voor bij zeer exact geschoolde mensen (door deze opmerking denk ik dat je een technische opleiding hebt gehad) echter schoffeer je hier vele wetenschappelijke vakgebieden hiermee oa. psychologie sociologie maar ook marketing ed. naast dat je ze schoffeert onderschat je deze vakgebieden ook nog eens. Deze vakgebieden hebben in het verleden toch wel bewezen dat zij werkelijk in iemands hoofd kunnen kijken.
hoe ze dat doen? meest gebruikelijke methode is om een groep mensen met een bepaalde kenmerk langdurig te observeren en vastleggen welke overeenkomstig gedrag individuen al dan niet onder invloed van bepaalde prikkels vertonen. als door middel van statistiek blijkt dat er aantoonbare overeenkomsten die hen onderscheid van de controle groep kan men dus door observatie van gedrag van andere personen met zekere waarschijnlijkheid (100% bestaat niet) zeggen of deze wel of niet tot de doelgroep behoort. hierbij geldt hoe langer men iemand observeert hoe beter men het kan vaststellen en hoe meer ervaring met de doelgroep hoe sneller men het kan vaststellen. (misschien een goed toetsingscriterium voor trans zijn. ze kunnen elke discussie laten verzanden in een kippenhok
)
(het vorige verhaal zal je allicht weten maar is door je verbeten strijd even over het hoofd gezien)
dan nu iets specifieker met het protocol van het genderteam
ik ben niet op de hoogte van het exacte protocol maar de verzekeraar zal allicht geeist hebben dat de specialist (psycholoog) met een bepaalde zekerheid kan aantonen dat de ingreep noodzakelijk is. omdat er geen eenvoudig aanwijsbaar bewijs is (zoals het gebroken been), wordt de toevlucht genomen tot de psychologie en de RLE. de specialisten hebben de verzekeraar kunnen overtuigen dat hiermee met een bepaalde waarschijnlijkheid kan worden aangetoont dat de hormonen en of srs noodzakelijk zijn. (hoewel jullie allemaal verschillend zijn en verschillende meningen hier hebben hebben jullie dus ook wel overeenkomsten) Voor ffs bestaat al een protocol namelijk mensen die psychische problemen hebben met bepaalde uiterlijkheden (bijvoorbeeld te grote neus). deze groep is vele malen groter, dus snellere diagnose mogelijk aangezien men veel meer ervaring heeft. Helaas voor jullie is er minder ervaring met het vaststellen van genderdysfoor dus duurt dit langer voordat men er van overtuigd is
Hopelijk is nu duidelijk voor je dat het protocol wel degelijk noodzakelijk is binnen de huidige structuur van de gezondheidszorg in nederland.
je kan of de structuur proberen te veranderen (lijkt me vrij langslepend en eigenlijk onmogelijk) je erbij neerleggen, of proberen men zover te krijgen het protocol te herzien (moet in twee kaar kunnen, misschien te laat voor jou maar je helpt er anderen mee)
protocollen worden op nieuw bekeken (niet noodzakelijkerwijs aangepast)als:
er nieuwe ontwikkelingen/medicijnen zijn op het betreffende vakgebied (volgens mij nog niet echt van toepassing)
of door wensen van 1 der belanghebbenden (verzekeraar(het kost relatief te veel geld)specialist(heeft andere methode waardoor het beter kan))
mijn advies als je iets wil veranderen:
open hier een draad met de vraag welke onderdelen van het protocol volgens de aanwezigen hier veranderd dient te worden met de voor en nadelen daarbij. stel aan de hand daarvan een petitie op waarvan je denkt dat je voldoende steun kunt krijgen. biedt deze aan bij de specialist met de vraag of hij hier een onderzoek naar willen laten instellen of anders zou willen voordragen als wenselijk onderzoek (elke universiteit heeft een lijst met wenselijke onderzoeks onderwerpen die kunnen worden aangedragen door betrokkenen bij die universiteit. en worden uitgevoerd ivm proefschriften) en als alles meezit kan hij daarmee de commissie overtuigen het protocol te veranderen.
dus niet meer zo tegen specialisten en psychologen aanschopen die zijn ook gebonden. richt je op onderzoek naar het protocol.
groeten robert
--> 
