Male boobs

[Frederique_]

Hoi Janiek,

Misschien komt het door hoe positief ik zelf psychotherapie heb ervaren, maar ik zou het wel in het drinkwater willen stoppen.

Ook ik heb heel goede ervaringen met psychotherapie. Ik ben er tegelijkertijd van overtuigd dat die ALLEEN kan werken omdat het absoluut duidelijk is waar de loyaliteit van mijn behandelaar ligt: die ligt bij mij. Bij de VU is het absoluut onduidelijk waar de loyaliteit ligt.

Stel, mijn coach zegt tegen mij "denk eens na over de vraag of je niet gewoon geen vrouw DURFT te zijn". Ik denk dan: ze probeert mij over iets na te laten denken - het houdt me vervolgens bezig en ik merk dat er angst boven komt. Punt gemaakt, uiteindelijk kom ik er achter dat er in ieder geval een kern van waarheid in zit. (Overigens: dit is echt in deze vorm gebeurd).

Stel, de VU-psycholoog zegt tegen mij "denk eens na over de vraag of je niet gewoon geen vrouw DURFT te zijn". Wat er nu aan de hand kan zijn is het volgende:
a) de VU-psycholoog ziet hetzelfde als mijn coach en probeert mij net zo oprecht te helpen.
b) de VU-psycholoog vindt het gemakkelijker als mijn behoeften overeenkomen met het aanbod uit het VU-protocol - dit zou dan de eerste vraag kunnen zijn om mij die kant op te sturen.
c) de VU-psycholoog heeft laatst met de zorgverzekeraar gepraat - het blijkt dat die toch wel wat afwijzend op transgenders reageerde. Oei, is dit het begin van het einde van het VU-genderteam?
d) de VU-psycholoog leest ook de krant: de CU is in de regering gekomen. De plannen voor TG moeten toch maar wat langzamer dan gehoopt...
e) ...

Juist omdat mijn coach van NIEMAND afhankelijk is kan ik er van uitgaan dat er geen dubbele bedoelingen in haar oplossingen zitten. Dat lukt je NOOIT bij een psycholoog vanuit het VU-genderteam: als b), c), d) of e) aan de hand is zullen ze je dat echt NOOIT zeggen. Ze zullen altijd zeggen dat ze oprecht bezig zijn met a).

En verder: de plannen van mevrouw Cohen vind ik heel lovend. In 2004 waren Janiek en ik erbij toen ze strikt privé uitspraken over TG's deed. Het was een goed verhaal, de richting die ze daar uitzette vond ik echt heel goed. Twee jaar later was ik bij het intakegesprek van de VU. Het eerste wat de endocrinoloog zei was: "wij behandelen alleen transseksuelen". En wat je ook leest in die interviews: men doet alleen onderzoek. Traag, langzaam, alle psychologen van het land moeten mee, pas als A Campo geen enkele mogelijkheid heeft om ook het kleinste gaatje te schieten kan de eerste transgender ook behandeld worden. En dat is angst, want je weet van te voren dat A Campo kritiek gaat geven, je weet van te voren dat hij het er niet mee eens zal zijn en je weet ook van te voren dat hij mensen mee zal krijgen. Politiek hetzelfde: je weet dat CU/CDA niet meegaan. En dat blijft ook zo.

Wat bij de VU ontbreekt is lef. Het lef om te zeggen "al dat extra onderzoek is niet nodig. We hebben een SoC waar al vanaf 1998 duidelijk instaat dat het voor bepaalde mensen een goede zaak is om ze met hormonen te behandelen, ook als ze geen SRS willen. Dus behandelen we die mensen ook. We helpen nu al endocrinologen van andere ziekenhuizen die wel TG's willen helpen met onze kennis, wij hebben een genderteam, TG's vallen dus onder onze expertise en dus kunnen we het niet maken dat andere ziekenhuizen wel en wij geen TG's helpen".

Laten we eerlijk zijn: die andere ziekenhuizen hebben ook te maken met dezelfde medische regels. Dezelfde A Campo die ook t.o.v. hen dezelfde mening heeft. Dezelfde inspecteur voor de volksgezondheid. Dezelfde regering.

Angst en eigen weerstand binnen het genderteam. Dat is wat ik daar telkens weer proef.

En over protocollen: ik loop ook bij de VU met mijn diabetes. Ik heb het woord "protocol" er nog nooit gehoord. Nog nooit tegen onwil, onbegrip, dwang aangelopen. Het feit dat de machtiging voor mijn insulinepomp geregeld is via het VU-ziekenhuis betekent niet dat ze me onder druk zetten om hun voorstellen voor pompinstellingen ook te volgen - ook niet dat ze zeggen "als je onze adviezen niet volgt dan zoek je het maar uit". Ik ben en blijf vrij om mijn eigen inzichten te volgen (en ja, dat doe ik ook). Een afspraak is zowel van hun als van mij uit altijd een afspraak - en zowel zij als ik houden zich daar ook aan. Hoe anders is dat bij het genderteam...

Hoe kan het dat die inspecteur voor de volksgezondheid en al-die-anderen binnen het diabetesteam ineens geen factor van belang zijn?

Groetjes,

Frederique

[Frederique_]

hier ligt dus de kern. eigenlijk zijn die protocollen wel een soort wetboek. namelijk als de arts buiten de protocollen treed kan hij voor de tuchtraad worden gesleept als hij niet kan aantonen dat hij gehandeld heeft uit medische noodzaak.

Zie mijn laatste antwoord aan Janiek. Bij het diabetesteam werkt dat anders - hoe kan dat?

en daarbij gaat het niet alleen om zijn eigen baan maar kan ook de afdeling van het ziekenhuis gesloten worden. waar moeten diegenen die nog behandeld willen worden naar toe? allemaal naar groningen? ik betwijfel of die voldoende capaciteit heeft.

Nee, niet allemaal naar Groningen. De behandelaars die nu zonder werk zitten allemaal een privékliniek in, allemaal zorgen dat ze bij een ander ziekenhuis hetzelfde werk kunnen voortzetten. En nogmaals: zo'n vaart loopt het niet met het sluiten van de afdeling van het ziekenhuis. Da's een volstrekt irreëele angst. Net zo ireëel als dat je als vanzelfsprekend in één klap zowel je baan, als je familie, als je buren tegen je in het harnas jaagt als iemand je als vrouw op straat ziet. En ja, die ireëele angst kennen we allemaal. De angst dat de inspectie voor de volksgezondheid het VU-ziekenhuis van de ene op de andere dag sluit op basis van één inschattingsfout is volslagen ireëel.

daarbij maakt hij zich als de verzekeraar niet wil betalen en de patient dus voor de kosten moet opdraaien (heeft de patient hier rekening mee gehouden en kan die werkelijk voor de kosten opdraaien?)

Lisa heeft wel eens een staatje geproduceerd met waar de kosten voor een transseksuelen-behandeling liggen. Die liggen niet bij de hormoonbehandeling.

ook nog strafbaar gemaakt aan oneigenlijk gebruik van algemene middelen (ziekenhuis). dergelijke operaties waarbij de patient betaalt mogen namelijk niet in een algemeen/ universitair ziekenhuis plaatsvinden alleen in prive klinieken

Onzin, want de VU heeft in haar eigen regels opgenomen hoe de patiënt moet betalen (nl: vooraf) als hij/zij niet bij een zorgverzekeraar is aangesloten. Dus ja, het kan echt wel. Ook bij de VU. Moet je wel willen.

en iedereen is het er over eens dat een individuele behandeling voor het individu het beste zou zijn. echter wanneer men dit voor alle gebieden zou willen (deze problemen spelen in alle medische vakgebieden en ook bij sociale zaken en belastingdienst etc etc. allemaal protocollen) dan zijn de kosten niet meer in de hand te houden. de meeste mensen vinden dat zij al voldoende ziektekosten premie / belasting betalen.wil je individueel gaan behandelen dan kun je kosten rustig verdubbelen.

Ook dit is echt onzin. Als men individueel zou bepalen of mensen wel-of-geen psycholoog nodig hebben (geloof me, je weet dat na de intake al) kun je kosten en doorlooptijd besparen door mensen daar niet heen te sturen.

bovendien wil dat dan nog niet zeggen dat elk individu sneller behandeld wordt. (specialist: ik ben ervan overtuigd dat deze paient behandeld moet worden. verzekraar: ik niet, doe maar meer onderzoek.) dus voor het individu kan het nadelig zijn voor de samenleving en de grote groep heeft het toch zeker voordelen.

De verzekeraar dient zich niet met de diagnose van een individuele patiënt bezig te houden. Doen ze bij een gipsbeen ook niet, dus waarom zouden ze het hier wel doen?

en het gaat er niet om dat jij de protocollen kan toetsen het gaat erom dat de tuchtraad en verzekeraars kunnen toetsen of de behandeling terecht is.

Het gaat erom dat ik van te voren, dus: na afloop van het intakegesprek, weet waar ik aan toe ben. Dat wist ik nu niet - het duurde 4 maanden doorlooptijd om daar achter te komen. En dat is naar mij toe irreëel. Zie ook de site van www.wpath.org - klik linksboven op "about WPath", daarna linksonder op "Download the ethical guidelines", punt 2 "limitations". Ik mag van een arts verwachten dat die duidelijkheid geeft. Mij werd geen duidelijkheid gegeven.

dat het protocol bij jullie zoveel tijd in beslag neemt heeft met onwetendheid op dit terein te maken. bij sommige zal het na 1 gesprek wel duidelijk zijn bij de ander twijfeld men nog na alle verplichte gesprekken. en het gaat er ook niet om of jij voor jezelf weet het gaat erom dat dat de arts duidelijk kan maken dat het klopt wat je zegt (bovendien zijn er mensen die het zeker weten maar er later toch op terugkomen)

Natuurlijk. Achteraf weet iedereen alles. Dat geldt ook bij gezichtsepilatie. En bij borstvergroting/-verkleining bij biologische vrouwen. Hetzelfde geldt voor (een deel van de) rokers en drinkers. En voor (een deel van) de bungie-jumpers, voor (een deel van) mensen die zonder makelaar hun huis verkopen, voor (een deel van) de gokkers. Allemaal weten ze het achteraf. Een deel is achteraf hartstikke gelukkig en had het twintig jaar eerder willen doen, een deel heeft achteraf spijt en was er liever nooit aan begonnen.

Ik las laatst in Opzij een artikel over een abortuskliniek. Ze gaven het advies om op te schrijven hoe ze zich nu voelt, vlak voor de abortus. "Zodat je dat later nog eens na kunt lezen als je spijt krijgt". Waarom nu niet hetzelfde tegen TG's en TS'en gezegd en ook hier de patiënt baas in eigen lichaam laten zijn?

Groetjes,

Frederique

[Maruscha]

De verzekeraar dient zich niet met de diagnose van een individuele patiënt bezig te houden. Doen ze bij een gipsbeen ook niet, dus waarom zouden ze het hier wel doen?

Sorry, maar verzekeraars doen dit wel degelijk. Een vriendin van me wilde een ooglidcorrectie uit laten voeren en moest hiervoor foto's en een begeleidend schrijven opsturen met bij twijfel een verplichte diagnose door een aan hun gelieerde arts.

En ze is niet eens transseksueel ..

[Frederique_]

Da's stomvervelend - had niet gedacht dat het zo werkte... Bedankt voor je info.

Groetjes,

Frederique

[robert]

hoi frederique

om het voor mijzelf makkelijk te maken en niet alles te apart te quoten nummer ik je antwoorden maar even.

hier ligt dus de kern. eigenlijk zijn die protocollen wel een soort wetboek. namelijk als de arts buiten de protocollen treed kan hij voor de tuchtraad worden gesleept als hij niet kan aantonen dat hij gehandeld heeft uit medische noodzaak.

1
Zie mijn laatste antwoord aan Janiek. Bij het diabetesteam werkt dat anders - hoe kan dat?

en daarbij gaat het niet alleen om zijn eigen baan maar kan ook de afdeling van het ziekenhuis gesloten worden. waar moeten diegenen die nog behandeld willen worden naar toe? allemaal naar groningen? ik betwijfel of die voldoende capaciteit heeft.

2
Nee, niet allemaal naar Groningen. De behandelaars die nu zonder werk zitten allemaal een privékliniek in, allemaal zorgen dat ze bij een ander ziekenhuis hetzelfde werk kunnen voortzetten. En nogmaals: zo'n vaart loopt het niet met het sluiten van de afdeling van het ziekenhuis. Da's een volstrekt irreëele angst. Net zo ireëel als dat je als vanzelfsprekend in één klap zowel je baan, als je familie, als je buren tegen je in het harnas jaagt als iemand je als vrouw op straat ziet. En ja, die ireëele angst kennen we allemaal. De angst dat de inspectie voor de volksgezondheid het VU-ziekenhuis van de ene op de andere dag sluit op basis van één inschattingsfout is volslagen ireëel.

daarbij maakt hij zich als de verzekeraar niet wil betalen en de patient dus voor de kosten moet opdraaien (heeft de patient hier rekening mee gehouden en kan die werkelijk voor de kosten opdraaien?)

3
Lisa heeft wel eens een staatje geproduceerd met waar de kosten voor een transseksuelen-behandeling liggen. Die liggen niet bij de hormoonbehandeling.

ook nog strafbaar gemaakt aan oneigenlijk gebruik van algemene middelen (ziekenhuis). dergelijke operaties waarbij de patient betaalt mogen namelijk niet in een algemeen/ universitair ziekenhuis plaatsvinden alleen in prive klinieken

4
Onzin, want de VU heeft in haar eigen regels opgenomen hoe de patiënt moet betalen (nl: vooraf) als hij/zij niet bij een zorgverzekeraar is aangesloten. Dus ja, het kan echt wel. Ook bij de VU. Moet je wel willen.

en iedereen is het er over eens dat een individuele behandeling voor het individu het beste zou zijn. echter wanneer men dit voor alle gebieden zou willen (deze problemen spelen in alle medische vakgebieden en ook bij sociale zaken en belastingdienst etc etc. allemaal protocollen) dan zijn de kosten niet meer in de hand te houden. de meeste mensen vinden dat zij al voldoende ziektekosten premie / belasting betalen.wil je individueel gaan behandelen dan kun je kosten rustig verdubbelen.

5
Ook dit is echt onzin. Als men individueel zou bepalen of mensen wel-of-geen psycholoog nodig hebben (geloof me, je weet dat na de intake al) kun je kosten en doorlooptijd besparen door mensen daar niet heen te sturen.

bovendien wil dat dan nog niet zeggen dat elk individu sneller behandeld wordt. (specialist: ik ben ervan overtuigd dat deze paient behandeld moet worden. verzekraar: ik niet, doe maar meer onderzoek.) dus voor het individu kan het nadelig zijn voor de samenleving en de grote groep heeft het toch zeker voordelen.

6
De verzekeraar dient zich niet met de diagnose van een individuele patiënt bezig te houden. Doen ze bij een gipsbeen ook niet, dus waarom zouden ze het hier wel doen?

en het gaat er niet om dat jij de protocollen kan toetsen het gaat erom dat de tuchtraad en verzekeraars kunnen toetsen of de behandeling terecht is.

7
Het gaat erom dat ik van te voren, dus: na afloop van het intakegesprek, weet waar ik aan toe ben. Dat wist ik nu niet - het duurde 4 maanden doorlooptijd om daar achter te komen. En dat is naar mij toe irreëel. Zie ook de site van www.wpath.org - klik linksboven op "about WPath", daarna linksonder op "Download the ethical guidelines", punt 2 "limitations". Ik mag van een arts verwachten dat die duidelijkheid geeft. Mij werd geen duidelijkheid gegeven.

dat het protocol bij jullie zoveel tijd in beslag neemt heeft met onwetendheid op dit terein te maken. bij sommige zal het na 1 gesprek wel duidelijk zijn bij de ander twijfeld men nog na alle verplichte gesprekken. en het gaat er ook niet om of jij voor jezelf weet het gaat erom dat dat de arts duidelijk kan maken dat het klopt wat je zegt (bovendien zijn er mensen die het zeker weten maar er later toch op terugkomen)

8
Natuurlijk. Achteraf weet iedereen alles. Dat geldt ook bij gezichtsepilatie. En bij borstvergroting/-verkleining bij biologische vrouwen. Hetzelfde geldt voor (een deel van de) rokers en drinkers. En voor (een deel van) de bungie-jumpers, voor (een deel van) mensen die zonder makelaar hun huis verkopen, voor (een deel van) de gokkers. Allemaal weten ze het achteraf. Een deel is achteraf hartstikke gelukkig en had het twintig jaar eerder willen doen, een deel heeft achteraf spijt en was er liever nooit aan begonnen.

9
Ik las laatst in Opzij een artikel over een abortuskliniek. Ze gaven het advies om op te schrijven hoe ze zich nu voelt, vlak voor de abortus. "Zodat je dat later nog eens na kunt lezen als je spijt krijgt". Waarom nu niet hetzelfde tegen TG's en TS'en gezegd en ook hier de patiënt baas in eigen lichaam laten zijn?

Groetjes,

Frederique

1
hoe weet jijdat dat niet in de protocollen staat. waarschijnlijk gewoon afweging geweest van de kans op overdosering en de risicos's van overdosering. voor de verzekeraar (wat is het verschil in kosten? ik denk dat je huidige oplossing goedkoper is en de arts die jouw vertrouwd dat er geen grote risico's gelopen worden)

2
om 1 geval zal het niet gesloten worden maar na jou staat er wel weer een tweede frederique op en een derde etc.. en dan? en op ditmoment waarschijnlijk niet genoeg animo voor een prive kliniek die transities begeleid anders was ie er al geweest.

3
helaas voor jou bevind je je in het traject wat geent is op het uitvoeren van een srs e.d. als ik het zo moet inschatten zijn er te weinig mensen die wel hormonen maar geen srs willen dus zitten jullie allemaal in hetzelfde traject. (of dit terecht is wil en kan ik niet beoordelen. misschien een punt om door het vu uit te laten zoeken)

4
protocol is opgesteld in de tijd dat nog iedereen verplicht verzekerd was. bij alle behandelingen waarbij geen levensbedreiging in het geding is, is deze zin nu toegevoegd. net gehele protocol is nog niet herzien omdat daar nog geen tijd voor is geweest.

5
nee klopt niet wat je zegt want dan zou elk individueel geval ook door de verzekaar ook nog eens beoordeeld moeten worden. dan zou bij elk geval de behandelend specialist en de specialist van de verzekeraar (vaak oud arts met bijbehorend salaris) met elkaar in conclaaf moeten gaan. dus dat is intake plus 2 maal specialisten is toch in totaal al drie gesprekken (ze gaan niet uit van kosten die de te behandelen persoon maakt) plus dat er dan ook nog eens extra uren worden gemaakt terwijl er al een tekort is aan specialisten op de meeste gebieden.
en de gesprekken met een psycholoog dienen niet alleen als behandeling maar zijn tevens onderdeel van de diagnose.

6
inderdaad willen ze zich niet bezighouden met de diagnose van individuen, vandaar protocollen.. zoals maruscha reeds aangaf zijn er wel eens uitzonderingen, maar hiervoor moet je je over het algemaan tot verzekraar wenden en niet bij de specialist. als zij geld kunnen besparen zijn ze snel bereidwillig.

7
tuurlijk weet een arts het nog niet. die vier maanden zijn niet uitsluitend behandeling maar ook diagnose. je vraagt een arts ook niet wat hij gaat doen in de tijd dat rontgenfoto is genomen maar hij er nog naar moet kijken. jij kan het voor jezelf wel duidelijk hebben en waarschijnlijk heb jij in jou geval ook nog gelijk, maar dit is niet bij iedereen zo. de specialisten moeten kunnen inschatten of je werkelijk genderdysfoor bent en in welke mate, of dat een bevlieging van voorbijgaande aard is. volgens je eigen cijfers haakt 30/40 % af. is dit alleen maar omdat het te lang duurt of was het toch niet zo `erg` met hen gestelt als dat ze dachten.
het dokument wat je aanhaalt bedoelt volgens mij te zeggen dat een medicus geen behandelingen gaat uitvoeren waarvan hij niet zeker weet of hij ertoe in staat is, lijkt mij niet echt van toepassing op deze discussie

8
het gaat erom of de arts/psycholoog met een bapaalde zekerheid kan zeggen dat dit de juiste behandeling is. 100% idd nooit. hetzelfde geld voor de borstverkleining die eerder is aangehaald. wilje via prive kliniek... geen probleem. wil je via regulier ziekenhuis en verzekering dan moet noodzaak met zekere maat van waarschijnlijkheid worden aangetoont.

9
ik heb geen enkele kennis met betrekking tot abortussen en zal je hier dus het antwoord schuldig moeten blijven

groeten robert

[robert]

hallo babette

Hoi hoi,

na al het bovenstaande gelezen te hebben en ik alle argumenten bekeken heb, moet ik bekennen dat ik werkelijk verbijsterd ben. Robert schrijft letterlijk dat "goed of slecht niet voor het individu geldt, maar voor de grote groep en de maatschappij". Terug bij af dus. De "grote groep en/of de maatschappij" is een abstractie en bestaat als zodanig niet, en kan dus ook van z'n lang zal ze leven niets voor het individu bepalen. En die "maatschappij" bestaat uit louter individuutjes dus waar hebben we het over. Overigens vind ik dat gepraat over die "maatschappij" hogelijk hypocriet: zo gauw het "ons" niet uitkomt schakelen "we" razendsnel over op "wij" en "zij", en weten "we" alle individuele verschillen ineens heel goed te vinden.

mooi standpunt heb je hoor, maar het is een beetje een droomwereld. iedereen is er van overtuigt dat de wereld uit individuen bestaat. het is echter niet mogelijk deze wereld te besturen als we iedereen als individu zouden behandelen daarvoor hebben wij mensen (en enkele dieren bijvoorbeeld bijen) de wereld ingedeeld in groepen, louter en alleen om het te kunnen besturen. zonder bestuur zouden we anarchie belanden (lijkt leuk maar dan was bijvoorbeeld helemaal geen gezondheidszorg geleverd en geen ouderdags voorziening enz.) dus iedereen maakt deel uit van groepen en deze maatschapij (klinkt heel lullig, maar deze maatschapij maakt ook de behandeling mogelijk van transgenders en transsexuelen die het anders niet zouden kunnen betalen. ik betaal graag belasting als ik weet dat mensen daar gelukkiger/beter van worden, maar ga dan niet zeggen dat je niets met de maatschapij te maken hebt) en wat zou je moeten doen als er geen groepen of maatschapij/samenleving bestond? alleen individuen krijgen niets voor elkaar, samen staan we sterk toch?
dus alleen individuen klinkt mooi als een droom, maar de werkelijkheid vereist toch echt wel groepen/maatschapij/samenleving met al zijn lusten en lasten

[Frederique_]

Hoi Robert,

T.a.v. 1: het gaat er niet om dat ik niet denk dat er een protocol bestaat, het gaat erom dat het protocol dat daar bestaat niet knelt. En niet tussen de patiënt en de behandelaar instaat, wat bij het genderteam wel zo is.

Bij 2 laat je prima zien waar jouw angst en die van het genderteam synchroon lopen. Ik vind die angst irreëel. Als jij daar anders over denkt dan zijn we het niet eens

T.a.v. 3: je speculeert over het aantal TG's. Ik wil daar best in meegaan: ik denk dat er meer TG's zijn dan TS'en. Travestie komt ongeveer 1:100 voor. Transseksualiteit zo rond 1:5000. Dat aantal groeit nog steeds dankzij het werk van de genderteams en de SRS-klinieken in het buitenland. Toen rond 1960 in Nederland de eerste TS geopereerd werd dacht men vermoedelijk dat het aantal 1:10 miljoen was. Waarom? Men had maar één persoon geopereerd.

Als TG normaler wordt en dus meer in het straatbeeld komt (daarom ook: kom met z'n allen naar het filmfestival in mei en naar Transfusion in november!) zul je zien dat er wel degelijk markt ontstaat voor afzonderlijke hormoon- en SRSbehandelingen. Dat die markt er nu niet lijkt te zijn komt (1) doordat de buitenwereld aanneemt dat iedereen die tussen man en vrouw inleeft onderweg is van 100% man naar 100% vrouw (of omgekeerd); (2) doordat de buitenwereld denkt dat het verkrijgen van hormonen en SRS in Nederland goed geregeld is - waardoor er geen ruimte voor prive-initiatief is. Beide klopt niet.

Bij 5 lijkt me dat echt sterk. Bij een gespalkte arm kun je dat ook op meerdere manieren doen - waarom kun je in het protocol niet opnemen dat het aan de endocrinoloog is die de intake doet om te bepalen of psychologisch onderzoek wel-of-niet zinvol is? En een arts die in dienst is bij de verzekeraar kent toch ook de SoC? En als men dan een arts heeft overtuigt is het toch een kwestie van een simpele mededeling naar patiënten dat verzekeraar ABC de kosten van transgenders wel vergoedt?

En nogmaals (zie punt 4) de VU hoeft haar behandeling niet per-se te laten bepalen door verzekeraars: men kan gewoon beginnen door iedereen die die behandeling wil vooraf zelf te laten betalen en vervolgens, als het allemaal normaler wordt, de verzekeraars met statistiekjes om de oren te slaan. Het is maar hoe graag je iets wilt bereiken en hoeveel macht je je omgeving geeft(!).

Bij punt 7 doe je hetzelfde als de meeste mensen die horen over die 30-40%: je doet net alsof iedereen die afhaakt het daar zelf ook mee eens is. Ik waag dat gezien sommige berichten in forums ernstig te betwijfelen. Een groot deel van die 30-40% gaat direkt verder via het alternatieve medische circuit buiten de VU om, een ander deel komt later bij de VU terug en wordt alsnog behandeld. Het document dat ik aangeef geeft aan dat een arts duidelijk moet zijn over zijn "limitations". Dus: als men aangeeft dat er van uitgaat dat ik een SRS ga ondergaan en ik geef aan dat ik daar niet zo zeker van ben - en ik vraag vervolgens "hoe ziet mijn behandeling eruit als ik er later zeker van ben dat ik geen SRS wil" en ik krijg als antwoord van de arts "dat is speculeren, er kan van alles uitkomen en daarom ga ik niet in op de vraag wat wij als VU dan doen" dan ben je niet duidelijk over de vraag of je mij dan wel-of-niet doorbehandelt. Is duidelijk wel wat er in dat document staat: een arts moet duidelijk zijn over z'n limitations. Dus ook over de limitation dat die in dat geval wel-of-niet de behandeling af gaat breken.

8: de VU heeft last van hetzelfde verschijnsel als T*'s die net beginnen. Eerst in huis rondlopen in vrouwenkleren, waarbij niemand mag zien waar je mee bezig bent (SoC versie 5 bestond al in 1998 - tot 2004 heeft men er alleen intern iets mee gedaan), daarna je familie informeren waar je mee bezig bent maar naar buiten toe nog niets doen (ik weet dat de VU in 2004 al tegen Humanitas vertelde dat ze een onderzoek gingen starten over transgenders), dan heel voorzichtig een keer in het donker over straat gaan waarbij niemand je mag zien (het onderzoek is 2 jaar later gestart, maar naar buiten toe is het formele beleid van alleen TS'en nog niet gewijzigd). En net als T*'s hun zelfvertrouwen moet groeien op het moment dat ze 's nachts voor het eerst over straat gaan gebeurt dat nu ook bij de VU. Het moment is nu gekomen dat ze af-en-toe een voorbijganger tegenkomen en ze zijn doodsbang dat die hun afwijst (artikel in psychologie magazine, ze wachten angstvallig af hoe daar vanuit hun vakgebieden en vanuit de politiek op gereageerd wordt).

Er staat geen stevig team dat trots is op hun behandeling en dat ook uit wil stralen - er staat een angstig team dat meer tijd nodig heeft om zelfvertrouwen op te bouwen. Ze zullen nog jaren onderzoek nodig hebben, omdat elk onderzoek wat ze doen hun zelfvertrouwen gaat versterken. In al die jaren gebeurt er nauwelijks iets met TG's die andere behandelingen willen. Na elk onderzoek zullen ze zich weer afvragen: "is er nog meer onderzoek nodig?" Na elk onderzoek is er weer de hamvraag: "durven we het nu wel? Of is het toch veiliger om -nog- een onderzoek te doen?"

Een trots en sterk team zou gewoon beginnen. Op basis van betalingen vooraf. Zou aan de weg timmeren onder het motto "we hebben jaren niet gedurfd, we durven het nu wel. Kom ook naar ons, want wij hebben de kennis en de expertise. Wij hebben jullie jaren in de steek gelaten - we hebben dat ingezien. We hebben jarenlang onze omgeving belangrijker gevonden dan jullie omgeving. We gaan, met jullie, de strijd aan met de ziektekostenverzekeraars en de politiek. En omdat die nog niet zo ver zijn kunnen we -helaas- voorlopig alleen op basis van betalingen vooraf werken, waarbij jij helaas een financieel risico loopt. Wij willen wel, met jou, naar je zorgverzekeraar om samen te kijken of we het toch terug kunnen krijgen. Maar voor ons is het belangrijkste dat je de zorg krijgt die je mag verwachten. Wij vinden het belangrijk om niet meer net-te-doen alsof alleen TS zich bewezen heeft en TG nog niet. Wij weten het, jullie weten het, internationaal gebeurt het al jaren - wij durven nu ook."

Nee, dat hoor je niet. Eerst meer onderzoek. Voorzichtig. Kleine stapjes. Nog meer onderzoek. Weer afwachten of A Campo al reageert. En wie er met hem mee gaan. En "sorrie, transgenders, je zult nog even moeten wachten. We willen wel maar kunnen niet".

In mijn intake hoorde ik nog: "de behandeling voor transseksualiteit heeft zich bewezen. De behandeling voor transgenderisme niet". Dat soort uitspraken zouden ze per direkt moeten laten vallen. Ze zouden de SoC (en wat de afwegingen voor SoC versie 5 waren) weer eens moeten lezen. Ze zouden internationaal wat meer moeten praten met vakcollega's. Argumenten zoeken. Medestanders zoeken. Niet zich bij de situatie neerleggen en het probleem bij de patiënt neerleggen.

Omgevingsangst, da's wat ik zie.

9. Zie je wel de overeenkomst tussen "Baas over eigen Buik", "Baas over eigen Borsten" en "Baas over eigen Baard"? Autonomie en de zoektocht naar erkenning daarvan door de medische wereld?

Groetjes,

Frederique

[Babette]

Hoi hoi,

hallo babette

Hoi hoi,

na al het bovenstaande gelezen te hebben en ik alle argumenten bekeken heb, moet ik bekennen dat ik werkelijk verbijsterd ben. Robert schrijft letterlijk dat "goed of slecht niet voor het individu geldt, maar voor de grote groep en de maatschappij". Terug bij af dus. De "grote groep en/of de maatschappij" is een abstractie en bestaat als zodanig niet, en kan dus ook van z'n lang zal ze leven niets voor het individu bepalen. En die "maatschappij" bestaat uit louter individuutjes dus waar hebben we het over. Overigens vind ik dat gepraat over die "maatschappij" hogelijk hypocriet: zo gauw het "ons" niet uitkomt schakelen "we" razendsnel over op "wij" en "zij", en weten "we" alle individuele verschillen ineens heel goed te vinden.

mooi standpunt heb je hoor, maar het is een beetje een droomwereld. iedereen is er van overtuigt dat de wereld uit individuen bestaat. het is echter niet mogelijk deze wereld te besturen als we iedereen als individu zouden behandelen daarvoor hebben wij mensen (en enkele dieren bijvoorbeeld bijen) de wereld ingedeeld in groepen, louter en alleen om het te kunnen besturen. zonder bestuur zouden we anarchie belanden (lijkt leuk maar dan was bijvoorbeeld helemaal geen gezondheidszorg geleverd en geen ouderdags voorziening enz.) dus iedereen maakt deel uit van groepen en deze maatschapij (klinkt heel lullig, maar deze maatschapij maakt ook de behandeling mogelijk van transgenders en transsexuelen die het anders niet zouden kunnen betalen. ik betaal graag belasting als ik weet dat mensen daar gelukkiger/beter van worden, maar ga dan niet zeggen dat je niets met de maatschapij te maken hebt) en wat zou je moeten doen als er geen groepen of maatschapij/samenleving bestond? alleen individuen krijgen niets voor elkaar, samen staan we sterk toch?
dus alleen individuen klinkt mooi als een droom, maar de werkelijkheid vereist toch echt wel groepen/maatschapij/samenleving met al zijn lusten en lasten

je argument snijdt geen hout. Zou het al waar zijn wat je schrijft, waarom worden dan de rechten van het individu in Artikel 1 van de Grondwet zo helder beschreven? En die "werkelijkheid" die je beschrijft is net zo subjectief en abstract als de "maatschappij". Natuurlijk kun je uit pragmatische overwegingen besluiten om samen te werken, daar gaat het hier helemaal niet over, maar dat is een keuze en geen verplichting. Ik vind "samenleving" dan ook een veel betere beschrijving dan die "maatschappij".

Groetjes en liefs,

Babette.

[mila]

<En die "werkelijkheid" die je beschrijft is net zo subjectief en abstract als de "maatschappij>

Idd.....sommige mensen zijn erg subjectief en abstract tg/ts, dwz: alleen op het net, niet in het dagelijks leven, ondanks 'de rechten' etcetcetc........

Groetjes Mila.

[Babette]

<En die "werkelijkheid" die je beschrijft is net zo subjectief en abstract als de "maatschappij>

Idd.....sommige mensen zijn erg subjectief en abstract tg/ts, dwz: alleen op het net, niet in het dagelijks leven, ondanks 'de rechten' etcetcetc........

Groetjes Mila.

Over de liefde

Het is dus gezien
alle voorafgaande argumenten
onmogelijk zonder de liefde
te kennen de liefde
te herkennen als
het over de liefde
gaat tenminste
zijn wij zo verdomd
voorzichtig en toch nog
zijn er altijd wel beesten
die toekijken als je
dan eindelijk

in het gras
ligt is het dus gezien
de menselijke
natuur
onmogelijk
zonder.

Rutger Kopland

Groetjes en liefs,

Babette.

[Janiek_]

Bij de VU is het absoluut onduidelijk waar de loyaliteit ligt.

Ik denk dat je er gerust vanuit kunt gaan dat ook bij de VU de loyaliteit van de behandelaars bij jou ligt. Dat wil alleen niet zeggen dat jij in jou geval je zin krijgt. Je zult, gezien hoe de situatie nu is, op hetzlefde punt uitkomen als Arthur Brink indertijd: uw verlangen is volstrekt legitiem, maar binnen onze beperkingen kunnen wij u helaas niet helpen.

Je hoeft volgens mij niet bang te zijn dat zij de therapeutische fout van 'tegenoverdracht' zullen maken.

[Janiek_]

Nog even terugkomend op dat vergrijp:

http://www.youtube.com/watch?v=7B2m3JBb ... ed&search=

[Frederique_]

Hoi Janiek,

Zie hier. Ze gaan gewoon de verkeerde kant op... Ze komen weer met verhalen over spijtoptanten - dus: weer meer autonomie richting genderteam, weer minder autonomie bij de patiënt. En de situatie rond transgenders voorlopig nog maar even mooi zo laten zoals die is...

Waar ik het genderteam nooit over hoor is over de vraag in hoeverre de 99% die geen spijtoptant wordt teveel lijdt onder maatregelen om spijtoptanten te voorkomen. Waar ik ze nauwelijks over hoor is over de vraag in hoeverre 30-40% uitval in de diagnosefase misschien wel veel-te-veel is.

Ben je er nog steeds zeker van dat er geen tegenoverdracht plaatsvindt als ik tegen ze zeg dat ik juist meer autonomie wil? Dat ik helemaal niet zit te wachten op een VU-psycholoog omdat ik al psychische begeleiding krijg van iemand die ik qua loyaliteit veel meer vertrouw (en ook objectief gezien veel beter kan vertrouwen omdat er geen enkele machtsfactor in onze verhoudingen zit en mijn coach gewoon niets te maken heeft met allerlei maatschappelijke organisaties waar de VU-psycholoog wel mee te maken heeft)?

Groetjes,

Frederique
N.B: wat je met dat filmpje wilt zeggen is mij niet helemaal duidelijk...

[Janiek_]

Ben je er nog steeds zeker van dat er geen tegenoverdracht plaatsvindt als ik tegen ze zeg dat ik juist meer autonomie wil? Dat ik helemaal niet zit te wachten op een VU-psycholoog omdat ik al psychische begeleiding krijg van iemand die ik qua loyaliteit veel meer vertrouw .

Hier vindt inderdaad nog geen tegenoverdracht plaats. Ik kan je wel voorzichtig zeggen wat ik hier als enigszins betrokken buitenstaander wel in zie: dat jouw coach waarschijnlijk behoedzamer met je zal omspringen dan je van een VU-psych mag verwachten. Die kan dat niet doen binnen de grenzen van 4-6 gesprekken. die verwacht iemand die precies weet wat hij/zij wil.

Je wekt de indruk dat je nog behoorlijk twijfelt en liever niet dan wel geconfronteerd wordt met de bronnen van die twijfel, omdat je tegelijk ook heel ongeduldig bent. En ook dat je enerzijds liever de veiligheid hebt van een situatie waarin anderen je binnen de perken houden, maar anderzijds je daarin al gauw bekneld voelt.

Mara heeft je gratis een heel pak hormonen aangeboden en ik weet misschien ook nog wel iemand die je kan helpen, je zou kunnen proberen wat dat met je doet, dan ben je alweer een stuk verder. Maar dat wil je waarschijnlijk niet, want dat voelt als buiten het ruimteschip de onmetelijkheid instappen, zonder dat je er zeker van bent dat eriemand je weer naarbinnen haalt zodra je aan het touwtje trekt.

M.a.w. een mens zoekt de weerstanden op die hij nodig heeft. en dat is voor jou de VU. Voorzover ik jou kan inschatten ben je wel ongeduldig, maar gaat het je tegelijk ook af en toe bijna te snel allemaal.

[Janiek_]

N.B: wat je met dat filmpje wilt zeggen is mij niet helemaal duidelijk...

Dat was ook een beetje off-topic. Het gaat over dat het behoren tot een seksuele minderheid een "vergrijp" is, waar je 200 jaar geleden voor op de brandstapel ging, 50 jaar geleden mee ziekgepest werd, maar waar anno 2007 een potentële martelaar niet veel meer aan heeft.