Het eerste: mijn gevoelens zijn een heel stuk sterker geworden. Ter vergelijking: tussen Mei 1998 en Oktober 2001 heb ik helemaal niets gedaan op het vlak van (actieve) travestie. Ik had er toen gewoon geen behoefte aan, ondanks dat ik (vanwege het feit dat ik single was) alle ruimte er voor had.Lisa met een S schreef:Nogmaals de vraag: Is er een evolutie, een verandering in jouw gevoelens die jou van travestiet naar transgenderist heeft geleid of is het een bewustwordingsproces, waarbij door beter te begrijpen wat jouw gevoelens zijn, je dus nu op een andere manier handelt omwille ze?Maruscha schreef:Ik was toen een travestiet die zich in het dagelijkse leven androgyne presenteerde, that's all. Iemand die precies hetzelfde, of misschien nog wel 'minder' doet als ik destijds nu als TG te beschouwen zou dus betekenen dat ik in retrospectief mijn eigen gevoelens van destijds ontken, en dat wil ik niet![]()
Lisa
En ook vorig jaar had ik nog voldoende aan het vrouwelijk kleden en wat make-up. Toevallig heb ik dat een tijdje geleden weer geprobeerd op een Zaterdag: niet als Maruscha, maar als 'Mar', de androgyne tussenvorm de stad in. Het was vreselijk, 'vleesch noch visch'. Het dieptepunt kwam toen een vrouw aan mij de weg vroeg: ze begon met 'mevrouw, mag ik u iets vragen' en eindigde met 'dank u meneer' .. Die vorm heeft een tijdje gewerkt als 'opstapje naar' in mijn geval, hoewel ik ook mensen ken voor wie dat het (afdoende) eindpunt is.
Je kunt dus 'groeien' van TV naar TG, maar ik denk wel dat daar een (zelf)ontdekkingsreis bij hoort. Mocht je die reis nog niet hebben kunnen maken, zoals Nataschja, dan heb je wat mij betreft nog het voordeel van de twijfel. Maar volwassen mannen die alle kansen hebben gehad en zich voortdurend verschuilen als 'ik kan het niet doen want mijn omgeving blablabla' krijgen dat niet van mij. En zij die nog nooit een stap als vrouw in de 'echte' wereld hebben gezet maar toch beweren dat ze TG zijn al helemaal niet! Ik zou zeggen: probeer het eerst eens, kijk hoe de wereld op je reageert en hoe je je daarbij voelt, voordat je jezelf een label opplakt waar zoveel meer achter schuil gaat.
Franscien zei "Dit betekent volgens mij dat je je wel TG kunt voelen, maar nog niet als TG kunt leven, tenzij je bereid bent om alles wat je lief is op te geven. (een zware en moeilijke beslissing)". Ik denk dat je wel het vermoeden kunt hebben, maar zo lang je het niet probeert het nooit zeker zult weten. En met proberen bedoel ik dus: doe dingen die je normaal als man ook zou doen, als vrouw. Structureel, dus niet een keertje bij een (andere) supermarkt de boodschappen doen en dan denken dat je klaar bent
Nb: ik had hier nog een hele lap tekst maar bij nader inzien was me dat iets te persoonlijk om in een open forum te zetten ..
-->