Sem Jansen uit Helmond is de winnaar van het SBS-muziekprogramma Hit The Road. De zanger, gitarist en muziekdocent uit Helmond is transgender en vertelde voor de camera’s openhartig over zijn leven.

HELMOND – Sem Jansen is de winnaar van het SBS-muziekprogramma Hit The Road. De zanger, gitarist en muziekdocent uit Helmond is transgender en vertelde voor de camera’s openhartig over zijn leven.

Zaterdagavond werd hij overstelpt door reacties en toen hij gisterochtend wakker werd, was zijn telefoon opnieuw volgelopen met appjes. Honderden felicitaties kreeg Sem Jansen (28) voor de overwinning van het tv-programma Hit The Road, waarvan zaterdag de finale werd uitgezonden op SBS6.

Hit The Road gaat over muziek, maar toch vooral over de bijzondere verhalen van de kandidaten. De talentvolle zangers werden opgehaald door bekende Nederlanders, in het geval van Sem was dat het duo Nick en Simon, en vertelden tijdens de roadtrip over vaak ingrijpende momenten in hun persoonlijke leven. In de auto deden ze auditie. De beste deelnemers kregen in de finale de kans op het podium, met hun naasten als toehoorders in de studio.

‘Huiverig richting tv-programma’s’

Het format van een indrukwekkend levensverhaal in combinatie met de passie voor muziek leek wel voor Sem Jansen geschreven. De gitarist, zanger en muziekdocent is transgender en onderging de laatste 2,5 jaar zijn transitie van vrouw tot man. De Helmonder is daar altijd openhartig over geweest, ook op social media.

,,Wel was ik een beetje huiverig richting tv-programma’s in zijn algemeenheid. Komt het straks over zoals ik het in mijn hoofd heb? Of geven ze er toch een eigen draai aan? Daar heb ik wel over nagedacht. Maar de makers zijn echt heel respectvol met alles omgegaan en hebben het honderd procent neergezet zoals ik dat wilde.”

Ik hoefde als scholier nooit na te denken over wat ik later zou willen worden

Sem Jansen

De boodschap die zou doorklinken, was voor Sem Jansen belangrijk. ,,De emancipatie van transgenders heeft zich de laatste jaren erg ontwikkeld. Maar in de media gaat het vaak vooral om het medische aspect. Terwijl er zoveel meer kanten aan zitten. Voor de acceptatie helpt het als mensen veel transmannen en -vrouwen leren kennen. Daarom wil ik mijn verhaal graag delen.”

Transitie

Zelf heeft het er jaren over gedaan voordat hij zover was om ‘in transitie’ te gaan. Als kind leefde hij zo op het oog een redelijk onbekommerd leven. Op zijn zevende volgde hij de eerste gitaarlessen en wist hij één ding zeker: daar lag zijn toekomst. ,,Ik hoefde als scholier nooit na te denken over wat ik later zou willen worden.”

Sem speelde op school al in tal van bandjes en ging naar het conservatorium. Het leek van een leien dakje te gaan, hij was succesvol, voor de buitenwereld althans, want ondertussen vocht hij een groot gevecht. Sem was niet gelukkig en worstelde enorm met ‘wie, wat en hoe hij was’.

,,Vanaf mijn twaalfde werd het moeilijk. Op mijn zeventiende ben ik uit de kast gekomen als iemand die van vrouwen houdt, en ik dacht: daarmee is alles voorbij. Maar dat was een anticlimax. Het loste niets op.”

De optie dat hij transgender zou zijn, had hij al vroegtijdig afgestreept. ,,Het algemene beeld was destijds dat je dat op jonge leeftijd al weet. Dat al van kindsafaan duidelijk is dat je in het verkeerde lichaam bent geboren. Maar dat gold voor mij niet. Ik speelde als vierjarige ook gewoon in de modder en was helemaal niet bezig met wat jongens of meisjes zouden moeten doen.”

Angst om muziek te verliezen

Rond zijn twintigste zag hij op Youtube het verhaal van een Amerikaanse transman die pas op latere leeftijd tot het inzicht komt dat hij transgender is en in transitie gaat. ,,Ik wist meteen: dat is het.”

Toch duurde het daarna nog zes jaar voordat hij de knoop doorhakte. De angst om de muziek te verliezen, was een belangrijke reden. ,,Ik ben in mijn tienerjaren niet gelukkig geweest, maar ik had nog altijd de muziek. Daar klampte ik me aan vast, dat was mijn alles. Ik vroeg me af: wat blijft er van mijn stem over na de testosteronbehandeling? Als ik de muziek kwijt raak, wat blijft er dan nog over om voor te leven? Moest ik óók dat op het spel zetten?”

https://youtu.be/TFeZkVYUjUI

Maar gaandeweg kwam hij tot de overtuiging dat er niets anders op zat. ,,Alle andere problemen had ik proberen op te lossen. Zaken uitgesloten. Totdat ik echt kon zeggen: alleen met een transitie kan ik gelukkig worden. Het was mijn laatste redmiddel.”

Geen andere optie meer

Toen hij er eenmaal aan begon, was er ervan overtuigd dat het goed was. Zijn ouders hadden meer tijd nodig. ,,Ze steunden de keuze, omdat ze hun kind al zoveel jaren ongelukkig zagen en er geen andere optie meer was. Maar zij waren ook bang; komt het straks wel goed?”

Daarom, zei hij zaterdagavond in Hit The Road, speelde hij het finalenummer ook vooral voor zijn ouders, die samen met hem de jarenlange worsteling van dichtbij hebben doorgemaakt. Met het veelbetekenende nummer ‘Have a little faith in me’ van John Hiatt betoverde hij de juryleden in de studio en emotioneerde hij vader, moeder en zus in de zaal.

Ze steunden de keuze, omdat ze hun kind al zoveel jaren ongelukkig zagen en er geen andere optie meer was

Sem Jansen

Het winnen van een zangshow op tv lijkt de ultieme bevestiging dat het met die nieuwe stem wel goed zit. Maar eigenlijk wist hij dat al wel. Sinds zijn zeventiende speelt hij in de band Leif de Leeuw. In februari kwam het eerste album uit met zijn nieuwe stem. ,,Vanuit alle reacties begrijp ik dat veel mensen mijn stem zelfs beter vinden dan hoe het was. En dat vind ik zelf eigenlijk ook. Deze stem past beter bij me, maar ik vind ‘m ook mooier.”

Bron: BN/DeStem Frank van den Heuvel 12-10-20, 07:05

Foto: Rene Manders/DCI Media

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here