Home Rubrieken Ervaringsverhalen Zwembadvrees is verleden tijd

Zwembadvrees is verleden tijd

1
Zwembadvrees is verleden tijd

Eindelijk weer plonzen!

Ik laat mijn lijf in het bubbelbad masseren. Mijn spieren worden helemaal slap. Totale relaxatie! Ik draag een rood badmutsje (verplicht), een gevulde sport-bh en een broekje als korte short. Door pure angst heb ik dik anderhalf jaar geen zwembad bezocht. Maar vrij goed op mijn gemak loop ik door de deur bij de receptie naar binnen.

De zwemkleding heb ik onder mijn dagelijkse kloffie al aan. Ik ga naar de vrouwenkleedkamer. Maar ik heb geen slotje om op het kluisje te doen zodat ik deze op slot kan draaien.

In mijn badkleding loop ik terug naar de receptie. Dit herhaalt zich een paar keer want de receptioniste kan geen geschikt slotje vinden. Ik loop langs mensen die op fitnesstoestellen trainen. Ik let op ze, of ze naar mij staren, maar iedereen is druk met zichzelf. De baliemedewerker biedt aan mijn mijn tas bij haar tafel te bewaren. Zodat ze deze in het oog houdt en ik lekker kan zwemmen. Zo gezegd, zo gedaan!

Ik loop de kleedkamer door. Dan zucht ik diep, open twee grote deuren en sta in het zwembad. Wat een heerlijk gevoel. Wat een bevrijding om gewoon naar de swimming pool te gaan!

Ik geniet in de jacuzzi en zwem een paar baantjes in het verkoelende bad. Ik loop naar het stoombad, sluit de deur en laat de weldadige stoom op mijn lijf inwerken.

Al een tijd geleden kocht ik vier strings. Deze zijn breed genoeg om je geslachtsdeel naar achterin te leggen – tussen je benen. Je trekt de string omhoog en hey, niemand ziet de befaamde bobbel in je broek!

Ik maak nog eens hetzelfde rondje – whirlpool, zwembad, stoombad – en ga tevreden naar de douche.

Tijdens het omkleden houd ik mijn geslachtsdeel buiten zicht. Ik sta tussen allemaal vrouwen en er is niets aan de hand. Ik föhn mijn haar met het apparaat dat er hangt voor algemeen gebruik. “Is deze van hier?” vraag ik aan een dame die in dezelfde ruimte zit als ik. Ik heb niet het gevoel snel weg te willen. Of me ongemakkelijk te voelen – noch dat de mensen om mij heen zoiets ervaren.

“Bedankt voor het bezoek!” zeg ik tegen de receptioniste als ik het zwembad weer verlaat. Een keertje gratis zwemmen om te proberen. Het was het meer dan waard. Mijn publieke-zwembad-vrees is verleden tijd!

Auteur: Jenny

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here