Fotografie is altijd een van mijn grote hobby’s geweest. In 2000 kreeg ik als verjaardagskado mijn eerste digitale camera en begon ik te ontdekken welke mogelijkheden dat apparaat mij allemaal kon bieden. Ik raakte er meer en meer aan verslingerd en in 2004 kocht ik de toen revolutionaire digitale Nikon D70 camera. Voor deze spiegelreflexcamera, kocht ik professionele objectieven en ik kreeg regelmatig les van bevriende fotografen. Mijn carrière als hobbyfotograaf was begonnen. In de afgelopen jaren heb ik veel mensen mogen fotograferen, meestal rond een thema, met of zonder flits, buiten of binnen. Ik heb me vaak in onmogelijke bochten moeten wringen om het model en de sfeer optimaal te kunnen vastleggen, maar ik kreeg altijd bijzonder goede feedback en iedereen was na afloop blij met de foto’s. Een succesvolle fotoshoot, valt of staat met goede communicatie tussen de fotograaf en het model. Als de interactie goed is, zijn de foto’s ook goed. Heel simpel dus.

Maar dit jaar zijn de rollen omgedraaid. Via de WhatsApp krijg ik een uitnodiging om mee te doen aan een fotoshoot met het Ramontiek team. De meiden van het team hebben een verrassingsevenement georganiseerd voor Ramon, dit keer een officiële fotoshoot met dus ook een officiële fotograaf. Na afloop samen borrelen en een hapje eten in Dordrecht, staat ook op het programma. Ik reageer direct enthousiast, en vind het zo bijzonder dat ik als TGirl mee kan doen. De locatie is Villa Weizigt in Dordrecht, een plek waar ik nog niet eerder was geweest. De afspraak was wel, dat ik niet op de formele groepsfoto’s met alle meiden zou komen te staan, maar er was voor mij wel ruimte voor een persoonlijke fotoshoot. Dat leek me een prima voorstel, sfeer proeven tijdens de fotoshoot en tussen door mijn eigen sessie. De fotograaf, die door Madelon was geregeld, kende ik overigens niet.

Die zondag in september was de laatste echt zomerse dag van het jaar met temperaturen ver boven de 20 graden, veel zonneschijn en een strakblauwe lucht. Ik ben er klaar voor, netjes opgemaakt stap ik de deur uit, gekleed in een Braziliaanse outfit, bestaande uit een strakke donkerblauwe jeansbroek en een blauwgroene strakke body. Ik draag geen prothesen want de body heeft een voorgevormde AA-cup, die daar goed bij past. De rugzijde is geheel open en wordt bijeengehouden door twee gouden kettingen, die over mijn gebruinde rug lopen. Geheel tevreden stap ik in mijn witte Seat Ibiza.

Precies op het afgesproken tijdstip arriveer ik bij de Villa en op datzelfde moment komen ook de andere meiden aan.  Ze slepen met koffers en zijn druk in de weer. We verzamelen ons boven in een aparte kamer, waar de voorbereidingen gaan beginnen. Ik zit rustig in een hoekje het schouwspel te observeren en geniet van de sfeer. “O Tess wat leuk dat je er ook bent en wat zie je er goed uit”, klonk het steeds. Als TGirl voelde ik me zo thuis in deze groep van fantastische mensen, ik voelde me als vrouw tussen de vrouwen, beter kan het niet. Bodies en netkousen worden uitgewisseld en vliegen door de lucht, de grond ligt bezaaid met opengeklapte koffers, gevuld met exotische kledingstukken. Een waar walhalla voor een TGirl.

Het wachten duurt lang, maar dan verschijnt Ramon ten tonele, hij loopt een beetje doelloos rond en weet niet goed wat er gaat gebeuren. Als de dames mooi gekleed zijn in hun sexy pakjes, komt de fotograaf in actie. De eerste shoot van de groep is halverwege de trap en als de dames zich rond een bank opstellen, beginnen de opgestelde softboxen te flitsen. De fotograaf geeft goede aanwijzingen en langzaam wordt de sfeer wat losser.

Dan verplaatst de fotograaf zich naar een aparte kamer, waar in het midden een groot bed is opgesteld. De persoonlijke fotoshoots vinden hier plaats. Het daglicht valt mooi naar binnen, er is dus geen flitslicht nodig. De meiden komen één voor één binnen en volgen de aanwijzingen van de fotograaf. Chiara ziet er geweldig goed uit, ze is een natuurtalent, poseert zo goed, zo sexy. Gaandeweg word ik wel een beetje nerveuzer, wanneer is het mijn beurt? “Nu kun jij Tess” wordt er geroepen. Intuïtief kruip ik op het bed, en neem verschillende houdingen aan. Dat voelt nog een beetje onwennig, en ik weet nog niet goed hoe ik vrouwelijk kan overkomen. De camera klikt maar door, nog een paar foto’s voor het raam met invallend daglicht, en dan is het al voorbij, dacht ik toen. Ik had geen flauw idee of de foto’s gelukt waren en wat het resultaat zou zijn.

Maar ik had het mis, er moest op aandringen van Ramon nog een groepsfoto gemaakt worden, waar hij samen met de meiden op zou staan. “Tess jij komt er ook bij staan, je hoort er ook bij”. Ik was vereerd maar besefte direct dat mijn Braziliaanse outfit in het geheel niet paste bij de sexy outfit van de dames, dus ik moest heel snel iets anders verzinnen. Ik ren naar boven, haast me de meidenkamer in, en krijg snel van Madelon een zwarte body toegeworpen. OMG ik had geen prothesen bij me! Ik trek mijn kleding uit, hijs me snel in de veel te kleine body, trek mijn hoge hakken aan en probeer er het beste van te maken. Snel loop ik naar beneden en ben nog net op tijd om me bij de groep te voegen. We staan op de trap, ik sta tussen al die mooie meiden en ben apetrots dat ik dit mag meemaken, de sfeer is uitbundig. De flitsers werpen hun licht op onze mooie lichamen en de camera legt alles minitieus vast.

De shoot zit erop en we rijden daarna richting het centrum van Dordrecht. De zon schijnt nog fel en ik geniet van de laatste warme zonnestralen van deze mooie zomer. We zitten buiten op een terras en genieten van de lekkere drankjes en hapjes. 14 dagen later ontvang ik de foto’s van mijn shoot, ik ben tevreden, zeer tevreden. Nooit gedacht dat ik ook eens voor de lens zou staan, als vrouw, als TOP model!

Auteur: Tess

Vorig artikelLange wachtlijsten in de transgenderzorg
Volgend artikelAandacht voor genderinclusief taalgebruik in nieuwe editie Dikke Van Dale

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here